บทที่ 213 ร่างเกิดใหม่ของจงกวง?
“เจ้าว่า เด็กคนนี้คือจงกวงกลับชาติมาเกิด?”
ณ แคว้นชิ่ง ภายในท้องพระโรงอันยิ่งใหญ่ ชิ่งอ๋องสีหน้าเคร่งเครียดมองเด็กชายอายุประมาณเจ็ดแปดขวบผู้หนึ่งซึ่งผิวพรรณขาวนวลผุดผ่อง
“เจ้ากล้าหลอกข้ารึ?”
“กราบทูลท่านอ๋อง”
ขันทีผู้รับหน้าที่รายงานข่าวรีบเอ่ยว่า “แม้เด็กผู้นี้ดูโตกว่าเด็กทั่วไป แต่ที่จริงเพิ่งประสูติมาได้แปดวันเท่านั้น อีกทั้งยังมีความพิสดารเหนือสามัญ”
“แปดวันบ้านเจ้าน่ะสิ!”
สีหน้าชิ่งอ๋องยิ่งเต็มไปด้วยความเคลือบแคลง ครั้นได้ยินว่าร่างเด็กมีความพิสดารก็มองไปยังจงซินที่อยู่ข้างกาย จงซินเข้าใจทันที
ชั่วพริบตาเดียว เห็นขุนนางจอหงวนผู้นั้นไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย ยื่นนิ้วออกมาเพียงหนึ่ง ปลายนิ้วรวบรวมพลังขุนนางกลายเป็นลูกเกาทัณฑ์พุ่งตรงเข้าใส่เด็ก แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจก็คือ ลูกเกาทัณฑ์นั่นตกกระทบร่างเด็กกลับไม่แม้แต่จะระคายผิวแม้แต่น้อย!
“นี่มัน…ต้นชุนมิโรยรา!”
จงซินเห็นดังนั้น สายตาแปรเปลี่ยนทันใด “ไม้แข็งตัดรากเด็ดกิ่งกลายเป็นไม้ตาย เมื่อไม้ตายรวมกับธารน้ำจากแม่น้ำลำคลอง จึงบังเกิดเป็นต้นชุนมิโรยรา”
“นี่น่าจะเป็นวิชาเทพสายตะเกียงดับแสง!”
“เน้นการมีชีวิตยืนยาว, ไม่เสื่อมสลาย, นับเป็นวิชาคุ้มกายคุ้มครองมรรคผลชั้นเลิศ”
เมื่อชิ่งอ๋องได้ฟังก็พลันยินดี “ว่าอย่างนั้น เด็กคนนี้คือจงกวงจริงหรือ เพียงแต่ยังมิได้ทำลายปริศนาในครรภ์มารดา มีเพียงวิชาเทพติดกาย
