ะวัง แล้วก็ส่ายหน้าอีกครั้ง “ท่านอ๋อง ความรู้หม่อมฉันจำกัดนัก เกรงว่าจะแยกแยะไม่ได้แน่ชัด พอจะเชิญผู้รู้คนอื่นมาตรวจสอบได้หรือไม่?”
ยังไม่ทันพูดจบ ชิ่งอ๋องก็คิดเช่นนั้นอยู่แล้ว จึงพยักหน้าทันที จากนั้นก็เรียกเหล่าขุนนางอาวุโสจากหอไท่เสวี่ยมาร่วมกันตรวจสอบทารกเหล่านี้ แต่ผลลัพธ์กลับเหมือนเดิมทุกประการ เด็กดูไม่เหมือนเป็นร่างกลับชาติมาเกิด แต่วิชาเทพที่ติดกายกลับมิใช่ของปลอมแน่
ในขณะนั้นเอง ทหารยามคนที่สามก็กลับมารายงานอีก มีทารกพิสดารอีกผู้หนึ่ง
“ยังมีคนที่ห้ารึ?” ชิ่งอ๋องขมวดคิ้ว
แต่กลับพบว่า เด็กผู้นั้นก็มีต้นชุนมิโรยราติดกายอีก! แต่เด็กคนที่มีต้นชุนมิโรยราก็เพิ่งถูกเขาเผาเป็นเถ้าธุลีไปหมาด ๆ!
“เป็นไปได้อย่างไร!”
ชิ่งอ๋องแทบไม่อยากเชื่อตาตนเอง สุดท้าย ขุนนางอาวุโสผู้หนึ่งก็เดินออกมากล่าวเสียงขรึมว่า “ท่านอ๋อง หม่อมฉันคิดว่าความจริงยังมีเล่ห์กลซ่อนอยู่”
“ข้ารู้อยู่แล้วว่ามีเล่ห์กล คำถามคือมันเล่ห์กลอะไรเล่า!” ชิ่งอ๋องอดโพล่งออกมาไม่ได้ ในเมื่อได้ยินข่าวว่าพบร่างกลับชาติมาเกิดของจงกวงก็ดีใจยิ่งนัก แต่สุดท้ายกลับพบว่าเป็นแค่เรื่องว่างเปล่า ความเปลี่ยนแปลงสุดโต่งเช่นนี้ทำให้เขาแทบควบคุมอารมณ์ไม่อยู่
“หม่อมฉันเห็นว่า ทารกเหล่านี้เป็นเพียงฉากบังหน้า”
“แม้แต่ละคนจะมีวิชาเทพสายตะเกียงดับแสงติดกาย แต่ล้วนไม่มีวิชาเทพประจำตน นี่แหละคือจุดสำคัญ”
“พวกเขาน่าจะมีไว้เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากร่าง
