ลี่หลานเฟิงกำลังเล่นเกมในโลกมนุษย์ เขาใช้วิธีการที่เฉลียวฉลาดสุดขีดมาปลุกปั่นความขัดแย้งของกลุ่มอำนาจใหญ่หลายแห่ง ก็เหมือนกับเมื่อสักครู่นี้ หวังเป็นพิเศษว่าพวกเขาจะต่อสู้กันขึ้นมา
คำพูดของจ้าวจวิ้นทำให้หลี่หลานเฟิงหัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง “ฉันไม่มีความเห็นต่อราชันสายฟ้าเลยสักนิดเดียว เพียงแต่นายจินตนาการดูสิ ราชันสายฟ้าที่ควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างไว้ในมือแล้ว แต่เป็นเพราะปลาตัวเล็กๆ ที่มาจากดาวระดับสามอย่างพวกเรา ทำให้เส้นทางในการขึ้นเป็นราชามหาอำนาจของเขาเปลี่ยนเป็นยากลำบาก ถึงขนาดที่ไม่อาจทำได้สำเร็จ นี่มันน่าสนใจมากเลยใช่หรือเปล่า?”
“นาย…” จ้าวจวิ้นมองหลี่หลานเฟิงอย่างประหลาดใจ เขาไม่คาดคิดว่าหลี่หลานเฟิงจะมีความคิดแบบนี้
“ฉันแค่อยากพิสูจน์ว่า ต่อให้พวกเรามาจากดาวระดับสามก็ยังสามารถทำให้โรงเรียนแห่งนี้เกิดพายุฝนนองเลือดได้…” ต่อให้ตอนนี้ฉันยังอ่อนแอ แต่ก็ยังขวางหมอนั่น ไม่ให้ขึ้นเป็นราชามหาอำนาจได้…หลี่หลานเฟิงซ่อนความคิดที่แท้จริงของตัวเองเข้าไปในส่วนลึกของจิตใจอย่างชาญฉลาดท่ามกลางรอยยิ้มน้อยๆ ความลับบางอย่างไม่อาจบอกคนอื่นได้
จ้าวจวิ้นได้ยินคำกล่าวก็ได้แต่ส่ายศีรษะอย่างจนปัญญา “เอาเถอะ คำพูดนายโน้มน้าวได้มาก ฉันก็อยากเห็นเหมือนกัน ราชันสายฟ้าคนนั้นจะกำจัดอุปสรรคนับหมื่นขึ้นสู่จุดสูงสุดของโรงเรียนทหารได้หรือเปล่า” ดูละครก็เป็นเรื่องที่เขาชอบทำมากที่สุด
ถึงแม้ใบหน้าของหลี่หลานเฟิงกำล
