ืนอยู่ได้หรือเปล่า” เฉียวหลินตอบด้วยสีหน้าโมโห เขามองค้อนหลินจื้อตงที่อยู่ตรงข้ามอย่างดุดัน เอ่ยอย่างโกรธเกรี้ยวว่า “อีกอย่าง รองหัวหน้าหลินของพวกเราบุ่มบ่ามเสนอการต่อสู้บนสังเวียนเดิมพันโดยที่ไม่ได้ทำความเข้าใจเบื้องลึกของอีกฝ่ายเลย ขายหน้าเหลยถิงของเราหมดแล้ว แถมยังเพิ่มชื่อเสียงให้กลุ่มนักเรียนใหม่ไประยะหนึ่งด้วย…”
หลินจื้อตงได้แต่งุดหน้าลง ต่อให้เขารู้ว่าเฉียวหลินเอ่ยคำพูดเหล่านี้เพราะไม่พอใจตำแหน่งของเขา จงใจโจมตีเหน็บแนมเขา แต่ที่อีกฝ่ายพูดมาก็ไม่ผิดเลยสักนิด ความรับผิดชอบของเขาที่มีต่อเรื่องนี้ใหญ่มากที่สุดจริงๆ วางแผนผิดพลาดทำให้ชื่อเสียงของเหลยถิงลดลงอย่างมหาศาล ถ้าหากไม่ใช่เพราะเรื่องของเทียนจีบังเอิญเกิดขึ้นตอนนี้ ดึงดูดความสนใจของทั้งโรงเรียนไปพอดี เกรงว่าสถานการณ์ของเหลยถิงอาจจะยังคงย่ำแย่กว่าในปัจจุบัน
“จื้อตง การที่นายรีบร้อนทำการต่อสู้บนสังเวียนเดิมพัน และยื่นข้อตกลงเดิมพันว่าให้กลุ่มของอีกฝ่ายเข้าร่วมเหลยถิงของเราทั้งกลุ่ม ในนี้มีเหตุผลที่พิเศษอะไรหรือเปล่า?” เฉียวถิงหยุดถูนิ้ว เอ่ยถามพลางจ้องมองหลินจื้อตง
หลินจื้อตงเงยหน้าด้วยความตกตะลึง ไม่คาดคิดว่าหัวหน้าเฉียวถิงยังยินดีฟังคำอธิบายของเขา นี่ทำให้หลินจื้อตงซาบซึ้งใจอย่างยิ่งยวด จงรักภักดีต่อเฉียวถิงมากขึ้นไปอีกหนึ่งระดับ เขาพยักหน้าหนักๆ กล่าวว่า “ใช่แล้ว มีเหตุผลที่สำคัญมากอยู่ ฉันคิดว่าการรับกลุ่มนักเรียนใหม่จะ
