เมื่อโฮเวอร์คาร์มาถึงบริเวณที่ไม่ไกลจากหอต่อสู้แล้ว หลิงหลานก็แบกลั่วล่างลงจากรถอย่างเงียบเชียบ โฮเวอร์คาร์คันนี้ถูกบันทึกอยู่ในออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักของโรงเรียนทหารว่าเป็นรถว่างมาโดยตลอดเพราะเสี่ยวซื่อ มันวนเป็นวงกลมไปตามเส้นทางที่กำหนดไว้เท่านั้น หลิงหลานเลยพาลั่วล่างลอบเข้าไปในหอต่อสู้อย่างลับสุดยอดเช่นนี้เอง
เสี่ยวซื่อหาห้องประลองส่วนตัวที่ว่างอยู่ไว้นานแล้ว หลิงหลานแบกลั่วล่างพุ่งเข้าไป จากนั้นเสี่ยวซื่อก็ล็อกประตูห้องส่วนตัวแห่งนี้ทันที
แน่นอนว่าห้องประลองส่วนตัวที่พวกเขาเข้าไปยังคงอยู่ในสถานะไม่มีคนบนบันทึกของออปติคัลคอมพิวเตอร์ในหอต่อสู้ เสี่ยวซื่อเพียงแต่ใช้วิธีการอำพรางซ่อนห้องส่วนตัวนี้จากในโซนที่ไม่มีคน หรือก็คือไม่ว่าในโซนที่มีคนหรือว่าในโซนที่มีคนก็หาห้องส่วนตัวที่หลิงหลานกับลั่วล่างเข้าไปไม่เจอ และไม่มีใครสังเกตเห็นเช่นกันว่าห้องส่วนตัวลดลงไปหนึ่งห้องจากในหมู่ห้องส่วนตัวหลายร้อยห้อง นี่จึงกำจัดความเป็นไปได้ที่หลิงหลานกับลั่วล่างจะถูกพบเจอออกไป
หลิงหลานรู้ว่าเสี่ยวซื่อทำการป้องกันทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้วก็ค่อยวางลั่วล่างลงบนพื้น ยื่นมือไปตบเรียกสติลั่วล่างเบาๆ
“ลูกพี่ ฉันรู้สึกแย่มากเลย!” เมื่อลั่วล่างได้สติกลับมาก็รู้สึกร้อนรุ่มไปทั่วร่างกาย เขาหอบหายใจด้วยความทรมาน สะกดกลั้นความต้องการที่มาจากส่วนลึกของร่างกายอย่างสุดความสามารถ
ใช่แล้ว เขาต้องการการปลอบประโลม เขาอ
