ตนเอง…” เสี่ยวซื่อปาดเหงื่อเย็นๆ บนหน้าผากอย่างลับๆ โชคดีที่ด้านหลังเขายังมีอาจารย์หมายเลขเก้าเป็นผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่งอยู่เบื้องหลังของเขา ไม่อย่างนั้นเขาไม่สามารถบอกเรื่องพรสวรรค์ที่ลึกลับแบบนี้ออกมาได้จริงๆ…
ใบหน้าที่เย็นชาแต่เดิมของหลิงหลานทะมึนลงอีกครั้ง การที่สวะแบบนี้ได้ครอบครองความสามารถเช่นนี้ มีผู้บริสุทธิ์ตกหลุมพรางอำมหิตไปมากเท่าไหร่แล้วนะ? พริบตาเดียวหลิงหลานตัดสินใจแล้วว่าจะทำลายความสามารถของพรสวรรค์อีกฝ่ายทิ้งไป
ซือหมิงอี้พบว่าการสะกดจิตของตัวเองถูกสะท้อนกลับมา ในใจก็รู้สึกสิ้นหวัง เขารู้ว่าอีกฝ่ายน่าจะเป็นผู้กลายพันธุ์ทางจิตเช่นเดียวกัน สามารถป้องกันความสามารถนี้ของเขาได้เหมือนกับลั่วล่าง เขาไม่ยอมถูกจับโดยละม่อม เมื่อเห็นหลิงหลานคล้ายกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง เขาก็กระทืบเท้าขวาทีหนึ่ง ร่างของเขากระโจนไปหาลั่วล่าง คิดว่าจับลั่วล่างเป็นตัวประกัน…
ขอเพียงลั่วล่างตกอยู่ในมือเขา ขอเพียงอีกฝ่ายหวั่นเกรงว่าจะโจมตีโดนคนข้างๆ ขอเพียงเขาสามารถลั่นสัญญาณเตือนภัยของศูนย์บัญชาการเทียนจี เขาก็เอาชีวิตรอดต่อไปได้ ใช่แล้ว เขาไม่อยากตาย…เพราะว่าเขามองเห็นจิตสังหารอันไร้ที่สิ้นสุดจากในแววตาของฝ่ายตรงข้าม!
“รนหาที่ตาย!”
หลิงหลานเห็นซือหมิงอี้ทำการดิ้นรนเฮือกสุดท้ายโดยการจับตัวลั่วล่าง เธอก็ตวาดอย่างหนักหน่วงด้วยความเดือดดาล
สิ้นเสียงนี้ ร่างของซือหมิงอี้ที่กำลังพุ่งขึ้นมาก็กระแท
