นหนึ่ง สะท้อนทุกสิ่งทุกอย่างบนเตียงได้อย่างกระจ่างชัด
จากนั้นก็เห็นเด็กหนุ่มชุดเครื่องแบบสีเขียวคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียง หัวคิ้วของเขาขมวดแน่น หลับตาปี๋ ดูเหมือนกำลังนอนสลบไสล บางทีร่างกายอาจจะดูไม่สบายอยู่บ้าง ทำให้สีหน้าของเขาดูซีดเผือดเล็กน้อยและก็ยิ่งเพิ่มความน่ารักน่าสงสารและดูอ่อนแออย่างยิ่งยวดให้เด็กหนุ่มมากขึ้น ฉากนี้ทำให้ซือหมิงอี้เห็นแล้วแทบจะร่างกายร้อนรุ่ม อยากจะเปลี่ยนเป็นหมาป่าหิวโหย เสพสุขกับเด็กหนุ่มแสนสวยคนนี้ทันที
เด็กหนุ่มที่งดงามเปราะบางคนนี้ก็คือลั่วล่างที่หลิงหลานตามหาอย่างยากลำบากมานานมาก
นอกจากเตียงหลังใหญ่แล้ว ทั่วทั้งห้องก็ไม่เห็นของอย่างอื่นอีก กำแพงทั้งสี่ด้านถูกผ่าม่านที่แขวนไว้อย่างแน่นหนาปกคลุมทั่วทุกด้าน
ซือหมิงอี้กลืนน้ำลาย เดินไปนั่งลงที่ข้างเตียงช้าๆ เขาลูบแก้มที่เนียนนุ่มของลั่วล่างเบาๆ ดูเพลินจนหยุดไม่ได้อยู่บ้าง
นิ้วมือของเขาค่อยๆ ไล่ลงมาจากแก้มของลั่วล่าง จนมาถึงส่วนคอ เขาแกะกระดุมชุดเครื่องแบบของลั่วล่างออกช้าๆ ก่อนจะดึงชุดออกฉับพลันเผยให้เห็นเสื้อเชิ้ตสีขาวด้านใน รวมถึงเผยผิวที่ขาวเนียนออกมารางๆ
เวลานี้ซือหมิงอี้ข่มกลั้นความอดทนไม่ไหวอีกแล้ว เขาพลันฉีกเสื้อเชิ้ตสีขาวออกด้วยความตื่นเต้นก่อนจะได้ยินเสียงแควก กระดุมปริขาดออกมา ร่างกายที่งดงามของลั่วล่างก็ถูกเปิดเผยขึ้นตรงหน้าซือหมิงอี้เช่นนี้เอง เชอร์รี่สีแดงก่ำเม็ดเล็กๆ สองอันที่อยู่ตรงหน้าอกทำให