นบางคนที่เดิมทีชื่นชอบเหลยถิง ตอนนี้กลับรู้สึกผิดหวังต่อพวกเขา
เรื่องที่เหลยถิงพ่ายแพ้ให้กลุ่มนักเรียนใหม่ทำให้นักเรียนเก่ามากมายที่ไม่มีกลุ่มอำนาจรู้สึกรับไม่ได้ ความรู้สึกเช่นนี้สะท้อนขึ้นในเสียงโห่ของพวกเขาโดยตรง แน่นอนว่าในนี้ก็มีความคิดที่ว่ารักแรงแค้นแรงอยู่นิดหน่อย แต่ไม่ว่าจะพูดยังไง การที่เหลยถิงพ่ายแพ้ในครั้งนี้ทำให้บรรดานักเรียนทหารมากมายผิดหวังจริงๆ
เมื่อหลินจื้อตงออกไปจากสนามประลองก็อดหันหลังไปอีกครั้งไม่ได้ เขามองไปยังเด็กหนุ่มเคร่งขรึมเย็นชาที่ยืนอยู่ตรงกลางเวทีประลองรับเสียงเชียร์อย่างคึกคักจากบรรดาสมาชิกกลุ่มนักเรียนใหม่ ท่าทีดูเย่อหยิ่งราวกับนายพลที่กลับมาจากสงครามพร้อมชัยชนะ และยิ่งเหมือนราชาที่บุกเบิกขยายดินแดน เพลิดเพลินกับเสียงสนับสนุนของชาวประชา…
อันที่จริงหลินจื้อตงเข้าใจผิดแล้ว เดิมทีหลิงหลานก็เป็นคนที่มีสีหน้าเย็นชาเป็นน้ำแข็ง ต่อให้เผชิญหน้ากับเสียงด่าทอ เธอก็ยังทำหน้าแบบนี้ สรุปคือ สีหน้านิ่งๆ เย็นชาของหลิงหลานในสถานกาณ์แบบนี้สร้างความคับแค้นใจให้คนอื่นจริงๆ…
“อย่าลำพองใจนักเลย…เหลยถิงของเราจะต้องล้างแค้นนี้ให้ได้!” สีหน้าของหลินจื้อตงทะมึนเย็นเยียบ เขาแค่นเสียงเย็นอีกครั้งถึงค่อยหันหน้ากลับแล้วออกไปจากหอต่อสู้ที่ทำให้เขารู้สึกอัปยศอย่างหาใดเปรียบ
…….
เมื่อทุกคนในกลุ่มนักเรียนใหม่กรูกันเข้ามาที่เวทีประลอง ฮั่วเจิ้นอวี่ที่เป็นหนึ่งในผู้เข้าประลองก็ออกไปจา
