นอน…คำกล่าวที่ว่าผู้แข็งแกร่งเป็นที่เคารพสอดคล้องกับสภาพในโรงเรียนทหารเช่นเดียวกัน ฐานะอันสูงส่งคือสิ่งที่ต้องอาศัยความสามารถช่วงชิงกลับมา
เว่ยจี้ได้ยินคำพูดของหานอวี้ก็ถอนหายใจเบาๆ ทีหนึ่งและกล่าวว่า “ดูท่าพวกเรายังดูถูกปีศาจอัจฉริยะคนนี้อยู่ มิน่าล่ะจางจิงอันถึงได้ให้ความสำคัญกับหมอนี่ขนาดนี้ ขณะเดียวกันก็หลีกเลี่ยงหมอนี่ด้วย”
ตัวแทนคนที่สามที่ออกไปประลองของกลุ่มนักเรียนใหม่อยู่ช่วงกลางของระดับพลังปราณขั้นกลาง คาดว่าต่อให้หมอนี่อ่อนแออีกสักแค่ไหนก็ต้องอยู่ในระดับช่วงปลายของพลังปราณขั้นกลาง กระทั่งเขาก็แหงนหน้ามองระดับขอบเขตนี้ ควรรู้เอาไว้ว่าหลายปีมานี้พวกเขาตั้งมั่นใจจดใจจ่ออยู่กับการควบคุมหุ่นรบ ขอบเขตระดับทักษะการต่อสู้ถึงได้เข้าสู่ระดับพลังปราณช่วงต้น…เว่ยจี้นึกถึงตรงนี้ก็รู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง ความแข็งแกร่งของนักเรียนใหม่รุ่นนี้เหนือกว่าที่เขาจินตนาการไว้ โชคดีที่ตอนนั้นเขาไม่ได้บุ่มบ่ามไปยั่วโมโหพวกเขา ควรรู้เอาไว้ว่าอู๋จี๋ไม่มีเบื้องลึกขนาดเหลยถิง หากเดิมพันต่อสู้บนเวทีประลองขึ้นมาจริงๆ ละก็ ผลแพ้ชนะในตอนสุดท้ายยังตัดสินได้ยากมากจริงๆ
จ้าวจวิ้นฟังแล้วกลับไม่ยอมรับ เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มหยันว่า “ต่อให้ทักษะต่อสู้ดีอีกสักแค่ไหน ก็ไม่ได้บ่งบอกว่าเขาเก่งในด้านหุ่นรบเหมือนกันนี่…” ท่าทีไม่เห็นด้วยนั้นทำให้หานอวี้กับเว่ยจี้อดลอบเบ้ปากไม่ได้ แต่พวกเขารู้ว่าจ้าวจวิ้นเป็นพูดจาโผงผางก็เ
