จริงเขาแข็งแกร่งมากพอได้ทันเวลา…
เวลานี้เองพันเอกถังอวี้เข้าไปตรวจดูสภาพของฉางเล่อแล้ว พอพบว่าบาดเจ็บสาหัสก็รีบเรียกเจ้าหน้าที่พาฉางเล่อไปส่งที่ศูนย์รักษา หลังจากนั้นก็ประกาศว่ากลุ่มนักเรียนใหม่คว้าชัยชนะในการประลองรอบนี้ เวลาคะแนนรวมเปลี่ยนเป็นสองต่อสองแล้ว ทั้งสองฝ่ายกลับมาที่จุดสตาร์ทด้วยกันอีกครั้ง
ในขณะเดียวกันทุกคนเพ่งความสนใจไปที่การประลองรอบสุดท้าย ทุกคนต่างเฝ้ารอว่าลูกพี่ฮั่วที่เป็นอันดับหนึ่งด้านการต่อสู้ของโรงเรียนทหารจะขึ้นประลองจริงๆ หรือเปล่า…
อู่จย่งเดินลงมาจากเวทีประลองอย่างเยือกเย็น มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่ไม่ได้รับบาดเจ็บเลยสักนิดเดียวจากในการประลองทั้งสี่รอบ การกระทำของเขาเพียงพอที่จะยืนยันว่าเขาเหมาะสมกับการเป็นหัวหน้ากลุ่มนักเรียนใหม่ต่อหน้าคนภายนอกแน่นอน
“ทำได้ไม่เลว” หลิงหลานเห็นอู่จย่งมาถึงข้างกายเธอก็กล่าวชมออกมาโดยไม่ตระหนี่ถี่เหนียวเลยสักนิดเดียว
อู่จย่งได้ยินเสียงนี้ ดวงหน้าที่เย็นชาแต่เดิมก็ปรากฏรอยยิ้ม เขาได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว ลอบส่ายหน้าลับๆ ไม่นึกเลยว่าแค่ได้รับคำพูดว่า ‘ไม่เลว’ ของหลิงหลานก็ทำให้เขามีความสุขขนาดนี้ ถึงขนาดที่ยังดีใจมากกว่าตอนที่ได้รับการยอมรับจากคุณพ่อเสียอีก…
คราวนี้เสี่ยวซื่อส่งชื่อหลิงหลานเข้าไปทันทีโดยไม่รอให้อีกฝ่ายประกาศชื่อ ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามจะส่งใครออกมา ลูกพี่ก็ต้องออกไปประลองรอบสุดท้ายนี้อยู่ดี
ในที่สุดช่วงเวลาห้านาท
