หตุการณ์น่าสลดขึ้น ไม่อย่างนั้นเธอคงเสียใจไปชั่วชีวิต
หลิงหลานสูดลมหายใจลึกๆ ข่มกลั้นโทสะในใจ กล่าวกับฉีหลงเบาๆ ว่า “ฉีหลง การประลองจบแล้ว นายพักได้แล้วล่ะ”
ฉีหลงที่เดิมทียืนนิ่งไม่ขยับได้ยินคำพูดของหลิงหลานก็เหมือนกับได้รับคำสั่งอะไรบางอย่าง ร่างของเขาล้มลงไป ถังอวี้ตอบสนองรวดเร็วยิ่ง เขารับฉีหลงไว้อย่างนุ่มนวลก่อนจะตรวจสอบอาการบาดเจ็บให้ฉีหลง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ตะโกนเสียงดังลั่นว่า “เจ้าหน้าที่รีบส่งไปที่ศูนย์รักษาเร็วเข้า!” ไม่นึกเลยว่าอาการบาดเจ็บภายในของฉีหลงจะสาหัสขนาดนี้ แต่เขาก็ยังต่อสู้ได้นานขนาดนั้น จนถึงสุดท้ายก็ไม่ยอมล้มลงไป นี่มันจิตวิญญาณอะไรกันแน่เนี่ยที่ประคองเด็กหนุ่มคนนี้ไว้
ถังอวี้อดนึกถึงลั่วล่างกับหลี่อิงเจี๋ยก่อนหน้านี้ไม่ได้ พวกเขาก็เป็นแบบนี้ อดทนต่ออาการบาดเจ็บที่แทบจะรับไม่ไหว ทำการโต้กลับที่น่ากลัวที่สุดออกมา…เขาอดมองไปยังเด็กหนุ่มที่ทำหน้าเย็นชาเบื้องหน้าเขาไม่ได้ ต่อให้อีกฝ่ายไม่ได้พูดอธิบาย เขาก็รู้ว่าหัวหน้าที่แท้จริงของกลุ่มนักเรียนใหม่น่าจะเป็นเขา
ไม่นาน ฉีหลงก็ถูกส่งไปที่ศูนย์รักษา ในฐานะที่หานจี้จวินเป็นเพื่อนสนิทของฉีหลง เขาย่อมนั่งไม่ติดอยู่แล้ว เขารุดหน้าไปเป็นเพื่อนเองโดยไม่รอคำสั่งของพวกหลิงหลาน…
ในตอนนี้เอง เนี่ยเฟิงหมิงที่ตกอยู่ท่ามกลางจิตสังหารกระหายเลือดไม่อาจมีสติกลับมาก็อาศัยพลังใจอันยอดเยี่ยมของเขาฝ่าทะลวงปีศาจในใจ กลับมามีส
