ติแจ่มชัดใหม่ได้ในที่สุด
“นายได้สติแล้วเหรอ?” สีหน้าของหลิงหลานยังคงเย็นชาไร้อารมณ์ ทว่าโทสะที่เดิมทีสะกดกลั้นไว้ภายในดวงตาทั้งสองข้ามลุกโชนขึ้นมาอีกครั้งตามการได้สติของเนี่ยเฟิงหมิง
“การประลองรอบนี้สิ้นสุดลงแล้ว รบกวนนักเรียนปล่อยผู้เข้าประลองคนนี้ด้วย” ถึงแม้หมัดอัดอากาศสุดท้ายของเนี่ยเฟิงหมิงโหดเหี้ยมอยู่บ้าง แต่ถึงยังไงเขาก็ไม่ได้สร้างเหตุการณ์ที่ไม่อาจกู้กลับคืนได้ ถังอวี้ยังคงหวังว่าอีกฝ่ายจะเปลี่ยนเรื่องใหญ่ให้เป็นเรื่องเล็ก เปลี่ยนเรื่องเล็กไม่ให้มีเรื่อง อย่างไรเสียการประลองของเนี่ยเฟิงหมิงจบลงแล้ว กลุ่มนักเรียนใหม่พัวพันเรื่องนี้ต่อไปอีกก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร
เนี่ยเฟิงหมิงได้ยินถังอวี้พูดแบบนี้ก็ดิ้นรนฉับพลัน พยายามสลัดหลุดออกจากการควบคุมของหลิงหลาน ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกมาตลอดว่าเด็กหนุ่มที่เย็นชาตรงหน้านี้อันตรายมากเกินไป ปฏิกิริยาตอบสนองทันทีของเขาก็คือออกห่างจากอีกฝ่าย
“ที่ยอมแพ้เป็นเพราะฝีมือของพวกเราสู้ไม่ได้ แต่ว่าคิดจะทำร้ายพี่น้องของฉันก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนที่สมควรด้วย!” เสียงเย็นเยียบใสกระจ่างของหลิงหลานดังไปทั่วหอต่อสู้ นี่เป็นคำประกาศของหลิงหลานต่อทั้งโรงเรียนทหาร ไม่ว่าใครคิดจะทำร้ายพี่น้องของเธอ เธอจะไม่ปรานีปล่อยไปเป็นอันขาด
ใช่ หลิงหลานโกรธเกรี้ยวแล้วจริงๆ เธออยากให้ทุกคนในโรงเรียนทหารรู้ว่า เธอไม่ใช่คนอ่อนปวกเปียกที่กล้ำกลืนโทสะยอมทำตัวเป็นเต่าหัวหด
คำพูดเ