กลิ่นอายของหลี่อิงเจี๋ยที่เปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหันทำให้ซ่งเหลียนลู่ใจกระตุก ความเร็วที่อยากพุ่งเข้าไปโจมตีแต่เดิมพลันเชื่องช้าลง นี่ทำให้หลี่อิงเจี๋ยได้รับเวลาในการเว้นระยะห่างของทั้งสองฝ่ายอย่างรวดเร็ว คุมเชิงกับซ่งเหลียนลู่อีกครั้ง
พันเอกถังอวี้เห็นฉากนี้ ใบหน้าก็เผยรอยยิ้มบางออกมา ตัวแทนที่ได้รับคัดเลือกของกลุ่มนักเรียนใหม่คนนี้ยังใช้ได้อยู่ ถึงแม้ว่าตอนแรกจะทำผลงานได้ไม่ดี แต่สุดท้ายเขาก็ยังปรับตัว มีเพียงเด็กแบบนี้ถึงจะคู่ควรเป็นเพื่อนร่วมทีมของลั่วล่าง..หัวใจของพันเอกถังอวี้เอียงไปทางกลุ่มนักเรียนใหม่โดยไม่รู้ตัวแล้ว
แววตาอำมหิตของหลี่อิงเจี๋ยจับจ้องไปที่ซ่งเหลียนลู่ เวลานี้เขาคิดแค่ว่าจะกัดเนื้อลงมาจากร่างของอีกฝ่ายยังไง เหมือนกับลูกหมาป่าที่โหดเหี้ยม เตรียมพร้อมเผด็จศึก
แววตาดุดันของหลี่อิงเจี๋ยทำให้ซ่งเหลียนลู่เคร่งเครียดในใจ สีหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ้นมา ต่อให้เขาคว้าตั๋วชัยชนะเอาไว้แล้ว แต่ตอนนี้ก็ไม่กล้าบุ่มบ่ามลงมือเช่นกัน
เมื่อเห็นฝ่ายตรงข้ามจู่ๆ เปลี่ยนเป็นลังเลระมัดระวังตัว มุมปากของหลี่อิงเจี๋ยก็เผยรอยยิ้มเยาะหยันตัวเอง ที่แท้ตอนที่เขาเปลี่ยนเป็นเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ กลิ่นอายของฝ่ายตรงข้ามก็เปลี่ยนแปลงตามเหมือนกัน การพ่ายแพ้อย่างที่ไม่อาจอธิบายได้หลายครั้งก่อนหน้านี้ของเขามีสาเหตุมาจากตัวเขาจริงๆ ด้วย
รอยยิ้มเยาะตัวเองของหลี่อิงเจี๋ยพาดผ่านอย่างรวดเร็วก่อนจะกลับคืนสู่ท่า
