ทีเย่อหยิ่งอวดดีอีกครั้ง เมื่อดวงหน้าที่ดูหล่อเหลาแต่เดิมปรากฏสีหน้านี้ขึ้นมาก็ทำให้คนเห็นแล้วเกิดความหงุดหงิดใจ ที่แท้การเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าส่งผลต่อรูปลักษณ์ภายนอกโดยตรงได้ นี่ก็คือสาเหตุว่าทำไมหลี่อิงเจี๋ยที่เป็นคนหล่อเหลาอย่างชัดเจน แต่กลับไม่ได้รับความชื่นชอบในสถาบันศูนย์กลางลูกเสือ
อย่างไรก็ตาม ความสนใจของนักเรียนที่ชมการต่อสู้ในสนามประลองไม่ได้อยู่ที่ใบหน้ากวนอารมณ์ของหลี่อิงเจี๋ย หากแต่ถูกการเคลื่อนไหวที่เป็นเอกลักษณ์สุดขีดดึงดูดไป
มือขวาที่ขยับได้เพียงข้างเดียวของหลี่อิงเจี๋ยตั้งไปทางด้านหน้าเล็กน้อย นิ้วมือบีบลงเป็นท่วงท่าประหลาดราวกับตะขอ แต่ก็ไม่ใช่ตะขอ เหมือนกับกำปั้นแต่ก็ไม่ใช่กำปั้น แต่ไม่รู้ว่าทำไมพอท่วงท่านี้ปรากฏขึ้นมา ทุกคนต่างถูกมันดึงดูดไปโดยที่ควบคุมตัวไม่ได้
……
“อ้า นี่มันกระบวนท่าอะไรเนี่ย?” อวิ๋นซิวที่อยู่ในบ็อกซ์เห็นท่วงท่าที่โดดเด่นไม่เหมือนใครนี้ก็อดเอ่ยถามหลี่ซื่ออวี๋ เพื่อนสนิทที่อยู่ข้างกายด้วยความประหลาดใจไม่ได้
“หมอนี่ใช้ท่านี้แล้วสินะ” สีหน้าของหลี่ซื่ออวี๋พลันอ่อนโยนลง เมื่อสักครู่ตอนที่หลี่อิงเจี๋ยถูกอัดราวกับหมาข้างถนน สีหน้าของเขาดูย่ำแย่สุดขีด
“นายรู้เหรอ?” ดวงตาทั้งสองข้างของอวิ๋นซิวจ้องมองหลี่ซื่ออวี๋อย่างเปล่งประกาย ทำหน้ารอคอยคำอธิบายของเพื่อนสนิทตน
ท่าทีเหมือนลูกหมาน้อยน่ารักนี้ทำให้มุมปากของหลี่ซื่ออวี๋เผยรอยยิ้มจางๆ อารมณ์หงุดหงิดแต่เดิ
