งหลานมาถึงด้านข้างเวทีประลองอีกครั้ง ถึงแม้ใบหน้ายังคงเย็นเยียบเหมือนปกติ แต่หลี่อิงเจี๋ยกลับสัมผัสได้ถึงใจจริงในคำพูดของเขา…
เช่นนี้ก็ดีแล้ว! หลี่อิงเจี๋ยหลับตาลงด้วยความพึงพอใจ มุมปากมีรอยยิ้ม ร่างของเขาแหงนหน้าล้มลงไป อย่างไรก็ตาม มีคนผู้หนึ่งรับเขาไว้อย่างรวดเร็ว เขาก็คือพันเอกถังอวี้กรรมการตัดสินการประลองครั้งนี้นี่เอง
เมื่อพันเอกถังอวี้มองดูสภาพของหลี่อิงเจี๋ยก็รู้ว่าอีกฝ่ายหมดสติไปโดยสิ้นเชิงแล้ว ไม่อาจประลองต่อไปได้อีก นอกจากนี้สภาพของเขาก็อยู่ในอันตราย ต่อให้ไม่ใช้กำลังภายในตรวจสอบภายในร่างกายของอีกฝ่าย เขาก็รู้ว่าอีกฝ่ายได้รับบาดเจ็บภายในอย่างแสนสาหัสแล้ว เนื่องจากตอนนี้เลือดในปากของหลี่อิงเจี๋ยยังคงไหลออกมาไม่หยุด
