ช่องสื่อสาร จากนั้นก็ได้ยินฉีหลงเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้นว่า “ลูกพี่หลาน กระต่ายตัวนั้นใช่นายหรือเปล่า?”
หลิงหลานอึ้งไป “กระต่ายอะไร?”
“ก็หุ่นรบกระต่ายที่ใช้กระบวนท่าเดียวสังหารหุ่นรบระดับเดียวกันในพริบตาตัวนั้นไง พวกเราเห็นการดวลมือใหม่หนึ่งร้อยรอบนั้นแล้วนะ” น้ำเสียงของฉีหลงล้วนสื่อความหมายว่า นายไม่ต้องปิดบังอีกต่อไปแล้ว นอกจากเซี่ยอี๋ที่เข้ามาหลังสุดแล้ว คนอื่นๆ ต่างรู้ความสามารถในการควบคุมหุ่นรบของหลิงหลานดี
“ไม่ใช่!” หลิงหลานปฏิเสธอย่างเด็ดขาด เธอไม่มีทางยอมรับว่ากระต่ายแอ๊บแบ๊วตัวนั้นคือเธอ นี่มันส่งผลกระทบต่อภาพลักษณ์ยอดเยี่ยมสูงส่งของเธอมากเกินไปแล้ว
การปฏิเสธอย่างเด็ดขาดของหลิงหลานทำให้ฉีหลงพูดไม่ออก ในใจเขามีเพียงหลิงหลานเท่านั้นถึงจะสามารถควบคุมหุ่นรบฝึกหัดสังหารศัตรูตายในท่าเดียว นี่เป็นสไตล์ของหลิงหลานมาตลอด ไม่ใช่ว่าเขาเลื่อนขึ้นมาเป็นอันดับห้าในสถาบันศูนย์กลางลูกเสือแบบนี้เหรอ? สุดท้ายพอเจอเขากับลั่วล่างถึงค่อยหยุดรูปแบบการต่อสู้นี้ไว้ไม่ทำต่อ
“ถ้าไม่ใช่ลูกพี่หลาน แล้วยังมีใครทำได้อีกล่ะ? ฉันจินตนาการไม่ออกเลยว่ายังมีคนทำเรื่องนี้ได้ด้วย” ลั่วล่างไม่เชื่อเช่นกัน
“เอาล่ะ ในเมื่อลูกพี่หลานไม่อยากพูดเรื่องหุ่นรบกระต่าย พวกเราก็อย่าถามเลย!” หานจี้จวินเอ่ยห้ามปรามอย่างเฉียบขาด แน่นอนว่าเขาเองก็ไม่เชื่อคำปฏิเสธของหลิงหลานเช่นกัน ในสายตาเขา นี่เป็นเรื่องจริงอย่างไม่ต้องสงสั
