มว่า “ลูกพี่หลาน มีคำสั่งอะไรเหรอ?”
“ถ้าเกิดพวกนายเล่นสนุกกันพอแล้ว ฉันหวังว่าครั้งหน้าจะร่อนลงแท่นลงจอดได้ตามกำหนดนะ” น้ำเสียงของหลิงหลานราบเรียบสุดขีดราวกับแค่มาบอกเท่านั้น
คำพูดของหลิงหลานทำให้หานจี้จวินหน้าแดงขึ้นมาทันที เขารีบตอบกลับว่า “เข้าใจแล้ว ลูกพี่หลาน ครั้งหน้าจะร่อนลงสำเร็จแน่นอน!”
ก็เป็นอย่างที่หลิงหลานว่าไว้ นักเรียนทหารใหม่ใต้การนำของหานจี้จวินที่นี่เล่นจนบ้าไปแล้วจริงๆ เพราะว่าการควบคุมยานบินให้ร่อนลงอย่างแม่นยำเป็นการฝึกฝนที่หายากสุดขีด ทำให้พวกนักเรียนที่อยู่ในห้องควบคุมหลักไม่อยากรีบจบ ดังนั้นจึงก่อให้เกิดเหตุการณ์ที่ยานบินร่อนลงมาหลายครั้งแต่ว่าไม่สำเร็จเลยสักครั้ง เพราะว่าพวกเขายังอยากลองกันอีกรอบ
พันเอกเทียนฟางกับพันตรีไม่อาจรู้บทสนทนาของหลิงหลานกับหานจี้จวินได้เลย เพราะว่าเสี่ยวซื่อกันภาพฉากนี้ไว้นานแล้ว ความจริงแล้วตอนที่อยู่ในห้องกัปตัน หลิงหลานมีความเห็นมากมายต่อการที่ยานบินร่อนลงไปไม่ถึงตำแหน่งอยู่หลายครั้ง แต่เธอไม่สามารถไล่ลูกน้องตัวเองออกจากตำแหน่งลงได้ ดังนั้นจึงทำหน้าหนาแสร้งทำท่าไม่สนใจและพูดเกทับสองคนนั้น
…………
เวลานี้เอง ในหอคอยบังคับการของป้อมปราการ เจ้าหน้าที่นำทางที่นำทางแตรที่เจ็ดอดไม่ไหวปิดอุปกรณ์สื่อสารกับแตรที่เจ็ดด้วยความเดือดดาล “เชี่ยเอ๊ย แตรที่เจ็ดทำบ้าอะไรเนี่ย คนขับเมาเหล้าจนเบลอกันไปหมดแล้วหรือไง ไม่นึกเลยว่าจะร่อนลงผิดพลาดหลายครั้ง
