ั้นพวกเราก็ตายไปด้วยกันทั้งฝ่าย”
กัปตันใช้นิ้วที่สั่นระริกชี้ไปยังหลิงหลาน สุดท้ายก็เค้นคำพูดออกมาสามคำว่า “เธอมันโหดเหี้ยม!”
“ถ้าไม่โหดเหี้ยมแล้วจะได้รับสิ่งที่ตัวเองต้องการเหรอครับ?” หลิงหลานเลิกคิ้วตอบกลับ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอเอาอำนาจควบคุมยานบินมาได้ กัปตันจะรับปากง่ายดายอย่างนี้เหรอ?
“แล้วก็เลิกทำการทดสอบพวกนั้นได้แล้วนะครับ มันไม่มีประโยชน์!” คำพูดต่อมาของหลิงหลานทำให้ดวงหน้าของกัปตันแลพันตรีเปลี่ยนเป็นดูไม่ได้อย่างยิ่งยวด ที่แท้อีกฝ่ายสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของพวกเขามานานแล้ว “ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องนี้ ผมก็ไม่อยากก่อเรื่องใหญ่ขนาดนี้หรอกนะครับ…”
หลิงหลานโยนความรับผิดชอบไปให้ฝ่ายตรงข้ามอย่างเด็ดขาด ราวกับบอกว่าที่ทำเหตุการณ์ใหญ่แบบนี้ ทั้งหมดเป็นความผิดของพวกกัปตัน นี่ทำให้กัปตันและพันตรีแทบจะกระอักเลือดด้วยความคับข้องใจ
แม่งเอ๊ย ยังไม่เคยเห็นนักเรียนใหม่ที่หน้าไม่อายแบบนี้มาก่อนเลย หรือว่านักเรียนใหม่สมัยนี้ต่างอวดดี ต่ำช้าและไร้ยางอายแบบนี้เหรอ?
“อีกอย่าง ออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักตัวน้อย อย่าฝ่าฝืนคำสั่งของฉันล่ะ!” หลิงหลานจิ้มรัศมีแสงของออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักอย่างเย็นชาอีกครั้ง ทำให้ร่างกายเล็กๆ ของออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักในมิติเสมือนจริงอดตัวสั่นเทาไม่ได้ เขารีบกอดต้นขาเสี่ยวซื่ออยู่ข้างๆ แล้วร้องไห้พูดว่า “ฮือๆๆ เจ้านายของผู้อาวุโสน่ากลัวมากๆ เลยอะ!”
เสี่ยวซื่ออดกลอกตาไม่ได้ รู
