ันและเหล่าผู้ชมการประลองที่ทำหน้ามึนงงจับต้นชนปลายไม่ถูก
……
ขณะเดียวกันในห้องกัปตัน ออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักได้รับคำสั่งของหลิงหลานก็เริ่มดำเนินการนับเวลาถอยหลังเปิดใช้ช่องสื่อสารทางวีดิทัศน์ทั่วทั้งยาน เมื่อตัวเลขนับถอยหลังสิ้นสุดลง ทันใดนั้นหน้าจอขนาดต่างๆ ทั่วทุกมุมของยานบินต่างเปิดขึ้นมา
หลังจากนั้น เด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเย็นชาคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นในจอภาพ สายตาเย็นเยียบกวาดมองทุกคนที่อยู่ตรงเบื้องหน้าของหน้าจอ ทำให้บางคนที่ใจไม่แข็งอดรู้สึกหนาวยะเยือกขึ้นในใจไม่ได้
ต่อมาก็เห็นเด็กหนุ่มเอ่ยปากพูดอย่างเย็นชาว่า “ฉันขอประกาศว่า นับตั้งแต่นี้ไป แตรที่เจ็ดอยู่ในการควบคุมของพวกเรานักเรียนทหารใหม่แล้ว! ฉันคือหลิงหลานกัปตันชั่วคราว!”
คำประกาศนี้ทำให้คนทั่วทั้งยานต่างตกตะลึงไม่หยุด โดยเฉพาะพวกนักเรียนทหารใหม่ที่ไม่ได้มาจากสถาบันศูนย์กลางลูกเสือยิ่งรู้สึกสับสนงุนงง ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ทันใดนั้นเองนักเรียนใหม่บางคนพลันตะโกนออกมาว่า “ฉันจำเขาได้ เขาคือลูกพี่ของสถาบันศูนย์กลางลูกเสือ!”
เวลานี้เอง ภาพหน้าจอเปลี่ยนไปอีกครั้ง หน้าของอู่จย่งกับหลี่อิงเจี๋ยปรากฏขึ้นในหน้าจอขนาดใหญ่พร้อมกัน
“ห้องเครื่องถูกพวกเรายึดสำเร็จแล้ว! การขับเคลื่อนไม่ได้รับความเสียหาย สามารถเดินทางต่อได้!”
“พวกเราควบคุมเขตที่พักของลูกเรือเอาไว้แล้ว!” ด้านหลังของหลี่อิงเจี๋ยที่ทำหน้าเปี่ยมไปด้วยความลำพองใจและหยิ่งท
