หลินจงชิงไม่ได้ตอบ เขาสาวเท้าพุ่งปราดเข้าไป…
หัวหน้าผู้คุ้มกันเห็นฉากนี้ก็รู้ว่าคนกลุ่มนี้มาโดยไม่หวังดี เขาชักปืนเลเซอร์ตรงเอวออกมาตามปฏิกิริยาตอบสนองที่ฉับไว ขณะที่กำลังคิดจะยกปืนมายิงนั้น มันกลับสายเกินไป
การโจมตีของหลินจงชิงมาถึงแล้ว ทั่วทั้งร่างของเขาลอยอยู่กลางอากาศก่อนจะซัดลูกเตะออกมาอย่างรุนแรง เสียงดังแหวกอากาศ ต่อให้ยังไม่ถูกโจมตีใส่ แต่แค่เห็นพลังนั้นก็รู้ว่าถ้าหากโดนโจมตี ร่างกายจะต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสแน่นอน ถ้าร้ายแรงขึ้นอีกหน่อยก็มีความเป็นไปได้สูงว่าจะสูญสิ้นชีวิตได้
หัวหน้าผู้คุ้มกันไม่มีทางเอาชีวิตตัวเองมาล้อเล่นอยู่แล้ว เขาล้มเลิกการยิงอย่างเด็ดขาดและตัดสินใจเอาข้อมือสองข้างมาไขว้กัน รับลูกเตะของหลินจงชิงอย่างดุเดือด
เสียง ‘ปัง!’ ดังอื้ออึง ทั้งสองคนปะทะใส่กันอย่างรุนแรง หลินจงชิงถูกพลังมหาศาลสายหนึ่งผลักกลับไป เขาพลิกตัวกลางอากาศก่อนจะลงสู่พื้นอย่างมั่นคง ส่วนหัวหน้าผู้คุ้มกันก็ถอยหลังติดต่อกันสามก้าวถึงยับยั้งลูกเตะที่ทรงพลังของหลินจงชิงเอาไว้ได้
อย่างไรก็ตาม การโจมตีของหลินจงชิงไม่ได้หยุดลง พอเขายืนได้อย่างมั่นคงแล้วก็พุ่งเข้าไปอีกครั้ง ไม่ให้หัวหน้าผู้คุ้มกันคนนั้นมีโอกาสยิงปืนเลย และตอนนี้เองนักเรียนคนอื่นๆ ก็ทยอยกันพุ่งเข้าใส่ผู้คุ้มกันคนอื่นๆ เช่นเดียวกัน…
ถึงแม้ว่าเจ้าหน้าที่จะนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ แต่พวกเขาก็ได้สติกลับมาอย่างรวดเร็วว่า พวกเขาถูกศัตรูโจมตีแล้
