ารโจมตีของหลินจงชิงมาเร็วมากเกินไปและก็กะทันหันอยู่บ้าง เมื่อหัวหน้าทีมที่บดบังสายตาของหัวหน้าผู้คุ้มกันถอยออกมาหนึ่งก้าวฉับพลันเพื่อเปิดทางให้หลินจงชิงจู่โจมด้วยความร่วมมือที่รู้ใจกัน หัวหน้าผู้คุ้มกันไม่ได้เตรียมตัวเลย และก็เปลี่ยนกระบวนท่าไม่ทันแล้วด้วย
ขาข้างหนึ่งของหลินจงชิงเตะไปที่หน้าอกของอีกฝ่ายอย่างโหดเหี้ยม ร่างของหัวหน้าผู้คุ้มกันกระเด็นลอยออกไปก่อนจะกระแทกเข้ากับผนังของห้องควบคุมหลักอย่างรุนแรง ทิ้งร่องรอยจางๆ เอาไว้ จากนั้นถึงค่อยกระดอนกลับไปที่พื้นอย่างหนักหน่วง
ลูกเตะของหลินจงชิงทรงพลังอย่างยิ่งยวด หัวหน้าผู้คุ้มกันรวบรวมปราณแท้ไว้ที่หน้าอก ทำการป้องกันสุดท้ายไว้นิดหน่อยได้ทันเวลาเท่านั้น แต่ว่าการป้องกันเล็กน้อยนี้จะต้านทานการโจมตีที่ทรงพลังนี้ได้ยังไงกัน เขายังคงถูกเตะจนได้รับบาดเจ็บ เมื่อเขากระดอนลงสู่พื้นก็กระอักเลือดสาดไปที่พื้นทันที
หัวหน้าทีมสามคนที่เดิมทีล้อมโจมตีหัวหน้าผู้คุ้มกันเห็นดังนั้นก็พุ่งเข้าไปโดยไม่มีความปรานีแม้แต่น้อย สองคนในนั้นต่างล็อคแขนของหัวหน้าผู้คุ้มกันไว้คนละข้าง ส่วนคนที่สามก็เอาเข่าขวายันหลังของหัวหน้าผู้คุ้มกันไว้ทันที ทำให้เขาคุกเข่าลงคลานอยู่บนพื้น สยบฝ่ายตรงข้ามลงโดยสิ้นเชิง
หลินจงชิงค่อยเผยรอยยิ้มออกมา ในที่สุดเขาก็ทำภารกิจที่ลูกพี่หลานมอบหมายให้สำเร็จแล้ว เขาหันหน้ากลับไปตะโกนด้วยความภาคภูมิใจว่า “หัวหน้า!”
หลังจากเสียงเรียกของหลิน
