ุกคนจ้องมองหลิงหลานที่นั่งอยู่บนที่นั่งด้วยใบหน้าตื่นเต้น รอคอยคำสั่งของเขา
“รออีกเดี๋ยว!” หลิงหลานมองอุปกรณ์สื่อสารในมือและกล่าวอย่างเยือกเย็น
ในขณะนี้เอง ลูกเสือห้องเอหลายคนทยอยกันออกมาจากในห้องอาหาร เมื่อพวกเขาเห็นสถานการณ์ในห้องโถง แววตาก็ฉายความประหลาดใจแกมยินดีขึ้นมาแวบหนึ่ง แต่พวกเขายังจดจำคำเตือนของเซี่ยอี๋ได้ พวกเขาเดินไปที่ข้างกายหลิงหลานตามใจชอบ หาเก้าอี้นวมว่างๆ สักตัวแล้วนั่งลงไปด้วยสีหน้าเป็นธรรมชาติ ราวกับว่าพวกเขาไม่รู้จักกันเลย หรือว่าไม่มีความสนิทสนมอะไร ต่างฝ่ายต่างเย็นชามาก
เวลานี้หลิงหลานดูเหมือนผ่อนคลายสบายใจ แต่ความจริงแล้วเธอกำลังรวบรวมสถานการณ์ของยานบินทั้งลำกับเสี่ยวซื่อด้วยความเคร่งเครียด เสี่ยวซื่อยอดเยี่ยมมาก เขาแทรกซึมเข้าไปในออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักสำเร็จแล้ว และอาศัยออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักสอดแนมสถานการณ์ทั่วทั้งยานบิน หลังจากนั้นก็ระบุเขตพื้นอันตรายรวมถึงสถานที่ที่ลูกเรือรวมกลุ่มกันออกมา เพื่อเปิดทางให้หลิงหลานดำเนินการต่อไปได้โดยสะดวก
ในตอนนี้เอง แทบจะทุกคนบนยานบินต่างเพ่งความสนใจไปที่ห้องอาหาร ต่อให้เป็นกัปตันที่อยู่ในห้องกัปตันก็ให้ความสนใจตรงห้องอาหารเช่นเดียวกัน เขาเพียงแต่สังเกตการณ์นักเรียนในห้องโถงเป็นครั้งคราวโดยที่ขบคิดน้อยมากๆ
อย่างไรก็ตาม ภาพวิดีโอที่กัปตันเห็นในตอนนี้เป็นภาพที่เสี่ยวซื่อจำลองออกมา มีเพียงไม่กี่คนที่อยู่ในห้องโถง นอกจากนี้
