งเอ่ยประท้วงด้วยความเสียใจเล็กน้อย “ลูกพี่ ฉันทำแบบนั้นที่ไหนกัน? ไม่ใช่ว่าฉันดีใจหรอกเหรอ? แล้วก็ เดิมทีฉันก็เป็นผู้ชายอยู่แล้วนะ ฉันไม่ได้ต้องการหน้าแบบนี้ซะหน่อย…”
ดวงตาทั้งสองข้างของเขาพร่ามัวมีร่องรอยความฉ่ำรื้นอยู่จางๆ เนื่องจากเสียงขึ้นจมูกแฝงไปด้วยความโศกเศร้าเล็กน้อย เสียงประท้วงของเขาจึงฟังดูอ่อนนุ่มไร้เรี่ยวแรง ทำให้ความสงสารในใจคนฟังสูงขึ้นฉับพลัน อยากจะเอ่ยปากปลอบโยนคนน่ารักตรงหน้านี้ดีๆ…
ต่อให้เป็นหลิงหลานอดหน้ากระตุกขึ้นมาเพราะแบบนี้ไม่ได้ เธอกุมขมับตัวเองด้วยความปวดหัว ลั่วล่างเข้าไปในโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งที่มีแต่ชายล้วนด้วยรูปลักษณ์แบบนี้ จะเป็นการกระทำที่ชาญฉลาดจริงๆ หรือเปล่า? นิยายบอยเลิฟที่เคยอ่านในชาติก่อนผุดขึ้นมาในห้วงความคิดทีละเรื่อง โรงเรียนทหารชายเป็นดินแดนอุดมสมบูรณ์ที่สุดในการบ่มเพาะความรักระหว่างผู้ชายด้วยกันนะ
“เสี่ยวซื่อ เก็บอาการหน่อย!” ศีรษะของหลิงหลานปวดมากกว่าเดิม เวลานี้เสี่ยวซื่อฉวยโอกาสออกมาก่อกวนเธอ นิยายวายที่ผุดขึ้นในสมองเมื่อสักครู่นี้ล้วนเป็นเรื่องราวที่เสี่ยวซื่อค้นจากในคลังข้อมูลของเขาแล้วแสดงออกมา
“ดินแดนอุดมสมบูรณ์ของความรักระหว่างผู้ชาย!” เสี่ยวซื่อชูแขนโห่ร้องเสียงสูงอยู่ในห้วงความคิด แน่นอนว่าเขาแอบจินตนาการว่าลูกพี่ของเขาจะมีความรักไม่จำกัดเพศสักครั้งในโรงเรียนทหารหรือเปล่า? เสี่ยวซื่อเริ่มตื่นเต้นขึ้นมา คิดว่าเขาหาเกมน่าเล่นได