ลาดใจระคนยินดีอย่างยิ่งยวด เขาได้รับการยอมรับจากลูกพี่หลานแล้วจริงๆ เหรอ? ดีเหลือเกิน! ในที่สุดหัวใจที่ลอยโตงเตงมาสามเดือนก็ร่วงลงไปยังจุดที่แท้จริงของมันได้อย่างมั่นคง เขารู้สึกว่าดวงตาทั้งสองข้างของตัวเองฉ่ำรื้น ไม่นึกเลยว่าเขาอยากจะร้องไห้ด้วยความตื่นเต้น นี่มันน่าขายหน้าเกินไปแล้วจริงๆ ไม่ใช่สิ่งที่เหล่านายท่านอย่างเขาควรทำเลยจริงๆ…
ฉีหลงตามหลิงหลานไปติดๆ ตอนที่เขาเดินผ่านเซี่ยอี๋ก็ตบบ่าเขาหนักๆ บ่งบอกว่าแสดงความยินดี ช่วงเวลาสามปีทำให้พวกเขาเห็นเซี่ยอี๋เป็นพี่น้องของตัวเองแล้ว ดังนั้นจึงอยากให้เขาได้รับการยอมรับจากลูกพี่หลานด้วยใจจริง ไม่อย่างนั้นมันคงเป็นเรื่องน่าเสียใจสำหรับพวกเขาแล้ว
หานจี้จวินที่ตามหลังฉีหลงก็พยักหน้าให้เซี่ยอี๋ ถึงแม้ว่าสีหน้าของเขายังคงเคร่งขรึมเหมือนเคย แต่ในแววตายากจะปกปิดการแสดงความยินดีและความดีใจของเขาที่มีต่อเซี่ยอี๋
เมื่อหลินจงชิงเดินผ่านข้างกายเซี่ยอี๋ก็เอ่ยด้วยเสียงหัวเราะเบาๆ ว่า “เซี่ยอี๋ ยินดีด้วยนะ” หลินจงชิงที่เคยได้รับการประเมินจากหลิงหลานแบบเดียวกันเข้าใจความรู้สึกของเซี่ยอี๋ในเวลานี้ดี ปีนั้นตอนที่รู้ว่าถูกยอมรับแล้ว เขาก็ตื้นเต้นจนไม่อาจควบคุมตัวเองได้เช่นกัน เพราะนี่หมายความว่าเขาเป็นหนึ่งในสมาชิกทีมที่แท้จริงแล้ว ไม่ได้เป็นแขกที่ผ่านเข้ามาชั่วคราว…
สุดท้ายคือลั่วล่าง เขายิ้มให้เซี่ยอี๋น้อยๆ ดูงดงามราวกับดอกท้อ ดวงตาสองข้างเต็มไปด้วยอา
