ยไม่สนใจใยดีโดยไม่รู้ตัว…
สิ่งที่ทำให้เขากลุ้มใจมากกว่านั้นก็คือ มีหลายครั้งที่เขาอยากบอกคำตอบของเขาให้หลิงหลานที่อยู่ในหน้าจอฟัง แต่เมื่อเผชิญหน้ากับดวงหน้าเคร่งขรึมเย็นชารวมถึงดวงตาเย็นเยียบทว่าเฉียบคมสามารถมองเขาได้อย่างทะลุปรุโปร่งของหลิงหลาน เขาก็พูดไม่ออก
เซี่ยอี๋จำเป็นต้องยอมรับว่าในใจเขามีความรู้สึกประหม่าต่อหลิงหลานอย่างที่ไม่อาจอธิบายได้สำหรับเรื่องนี้ ทำให้เขาไม่กล้าหุนหันเอ่ยปากตามใจชอบ อย่างไรก็ตาม การเจอหน้ากันในวันนี้คือโอกาสดี เขาไม่มีทางถอยอีก เขาจะต้องบอกหลิงหลานให้ได้ว่าคำตอบของเขาคืออะไร
คำพูดของเซี่ยอี๋ทำให้สีหน้าของลั่วล่างเคร่งขรึมขึ้นมาทันที ขอเพียงเป็นเรื่องเกี่ยวข้องกับหลิงหลาน ท่าทีของลั่วล่างจะเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมจริงจังโดยสิ้นเชิง ในความคิดเขา หลิงหลานเป็นคนรุ่นราวคราวเดียวกันเพียงคนเดียวที่เขาเลื่อมใส เป็นลูกพี่ที่ไม่อาจล่วงเกินได้
ใช่แล้ว เขาไม่ยอมจำนนต่ออู๋จย่งที่มีชื่ออยู่อันดับสอง ไม่ยอมจำนนต่อหลี่อิงเจี๋ยที่ช่วงชิงตำแหน่งอันดับสามขึ้นๆ ลงๆ กับเขาเสมอมา และก็ไม่ยอมจำนนต่อฉีหลงที่อยู่อันดับหนึ่งและเป็นหัวหน้าทีมตัวเองด้วย ทว่าเขาไม่อาจไม่ยอมจำนนต่อหลิงหลานที่แข็งแกร่งทรงพลัง ทำให้เขารู้สึกมาตั้งแต่เด็กๆ ว่าลึกล้ำจนไม่อาจหยั่งถึงมาโดยตลอด
นี่เป็นความเลื่อมใสและเคารพยำเกรงอย่างไร้เสียงที่สร้างขึ้นมาตั้งแต่เด็กๆ ความเคารพนับถือเช่นนี้สูงมากขึ้นเรื่อยๆ
