ไม่รู้ว่าหลิงหลานเป็นเด็กสาว ดังนั้น หลานลั่วเฟิ่งเลยลากหลิงเซียวกลับมาที่ห้องนอนอย่างเข้าใจเหตุผลแล้วบอกความลับนี้ให้หลิงเซียวฟังอย่างลับๆ
เดิมทีหลานลั่วเฟิ่งหวังว่าหลังจากนี้หลิงเซียวจะคิดหาวิธีได้ว่าจะปฏิเสธการไปโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งยังไง ไม่นึกเลยว่าคำตอบที่ได้รับยังคงเป็นการให้ลูกสาวสุดที่รักของเธอปลอมตัวเป็นผู้ชายต่อไปอีกหกปี ไม่เพียงเท่านั้นยังให้ร่วมอยู่กินด้วยกันกับผู้ชายฝูงหนึ่ง นี่ทำให้หลานลั่วเฟิ่งเดือดดาลแล้ว
“ไม่ได้นะ! ฉันไม่อนุญาตให้ลูกสาวของฉันเข้าโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งที่เป็นชายล้วนเด็ดขาด หลิงหลานเป็นเด็กผู้หญิงนะ” เวลานี้หลานลั่วเฟิ่งต้องขอบคุณที่ห้องนอนทุกห้องของคฤหาสน์ตระกูลหลิงต่างติดอุปกรณ์เก็บเสียง ต่อให้ทั้งสองคนแผดเสียงคำราม ด้านนอกก็ไม่ได้ยินเสียงเช่นกัน
“ฉันรู้ ฉันรับรองว่าจะจัดการให้เรียบร้อย ไม่มีใครค้นพบเรื่องเพศที่แท้จริงของหลิงหลานได้” หลิงเซียวปลอบโยนหลานลั่วเฟิ่งที่อยู่ในอารมณ์ปั่นป่วน พยายามทำให้เธอใจเย็นลง
แต่คำพูดประโยคนี้ของเขากลับทำให้หลานลั่วเฟิ่งโมโหหนักกว่าเดิม เธอชี้ไปที่จมูกของหลิงเซียวด้วยความโกรธเกรี้ยว “หลิงเซียว คุณเอาอะไรมารับรอง? สิบเจ็ดปีก่อน คุณรับรองว่าจะกลับมาให้ได้แต่คุณกลับผิดคำพูด ‘พลีชีพ’ ไปสิบเจ็ดปีเต็มๆ ให้พวกเราสองแม่ลูกทนทุกข์ทรมานถูกเหยียดหยาม และตกอยู่ในสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ตอนนี้คุณพูดรับรองอะไรให้ฉันอีก? อยาก
