ให้หลิงหลานชื่อเสียงป่นปี้ในตอนสุดท้าย คุณถึงจะพอใจใช่ไหม?”
เวลานี้หลานลั่วเฟิ่งไม่เชื่อคำพูดใดๆ ของหลิงเซียวแล้ว ในฐานะที่เธอเป็นมารดา ความกังวลและความหวาดกลัวของเธอย่อมมากกว่าหลิงเซียว เธอรู้ดีว่าถ้าหากหลิงหลานถูกคนค้นพบเรื่องเพศสภาพที่แท้จริงและสุดท้ายก็ถูกคนเปิดโปงออกมาในโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งละก็ ชีวิตของหลิงหลานคงพังไปแล้วจริงๆ ไม่มีใครยินดีเชื่อในความบริสุทธิ์ของเธอ โดยเฉพาะเมื่อเธอใช้ชีวิตอยู่ในสถานที่ร่วมกับผู้ชายจำนวนมากขนาดนั้น
ต่อให้หลิงหลานไม่สนใจ หลิงเซียวไม่สนใจ แต่เธอที่เป็นแม่คนนี้ยังรับไม่ได้ที่ลูกสาวตัวเองจะถูกคนอื่นปฏิบัติและใช้สายตาผิดปกติใส่หรอกนะ นี่จะทำให้เธอเป็นบ้า
“ฉันจัดการไว้เรียบร้อยแล้วชัดๆ ให้หลิงหลานออกไปไกลๆ จากโดฮา ออกห่างจากสายตาพวกคนระดับสูงของกองทัพ หลังจากนั้นก็หายตัวไปช้าๆ สุดท้ายก็กลับคืนสู่เพศที่แท้จริง ใช้ชีวิตได้อย่างอิสระ…แต่ทุกอย่างนี้ถูกคุณทำพังไปแล้ว! ทำไมคุณไม่กลับมาให้เร็วกว่านี้หรือกลับมาให้ช้ากว่านี้ ทำไมต้องกลับมาตอนนี้ด้วย?”
หลานลั่วเฟิ่งกล่าวถึงตรงนี้แววตาก็มีความขุ่นเคือง แค้นที่ทำไมหลิงเซียวกลับมาได้ประจวบเหมาะขนาดนี้ กลับมาในช่วงเวลาสำคัญที่ตัดสินเส้นทางในอนาคตของหลิงหลาน และก็แก้ไขเส้นทางที่พวกเธอวางแผนไว้เอาเอง ทำให้หลิงหลานตกอยู่ในสภาพวิกฤติตกอับเช่นนี้อีกครั้ง?
“ขอโทษนะ ลั่วเฟิ่ง ฉันร้อนใจเกินไปแล้ว ตอนที่ฉันเห็นว่าร่างก
