าอย่างสงบเงียบ แต่เขามองเห็นสีหน้าของทุกคนในห้องอาหารได้เป็นอย่างดี พอเห็นการกระทำอย่างระมัดระวังรอบคอบของหลิงหลาน ในใจก็อดรู้สึกภาคภูมิใจขึ้นมาอีกครั้งไม่ได้ ‘ดูสิ นี่ก็คือลูกสาวของฉัน!’
เมื่อเทียบกับลูกชายแล้ว หลิงเซียวยิ่งไม่มีแรงต้านทานต่อลูกสาวมากกว่า…
“การตัดสินใจให้ผมเข้าโรงเรียนทหารชายที่หนึ่งเปลี่ยนแปลงไม่ได้แล้วใช่ไหมครับ?” หลังจากที่หลิงหลานได้รับการยืนยันจากหลิงฉิน เธอก็จ้องไปที่หลิงเซียวพลางเอ่ยปากถาม
“ก็ไม่ใช่ แต่ว่าความเสี่ยงจากการปฏิเสธใหญ่มากเกินไป ไม่ว่าจะต่อฉันหรือว่าต่อเธอ” หลิงเซียวไม่ได้ปกปิด เขาอธิบายผลที่อาจจะเกิดขึ้นทั้งหมดหลังจากการปฏิเสธให้หลิงหลานฟังทีละอัน “สุดท้ายอำนาจในการตัดสินใจยังอยู่ที่เธอนะ ถ้าเธอไม่อยากไปจริงๆ ฉันก็แบกรับไว้ได้เหมือนกัน เพียงแต่ภัยอันตรายที่มีต่อเธอจะเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย”
………………………
