ิติมรดกของหลิงเซียวไปหมดแล้ว ดังนั้นหลิงหลานเลยรู้สึกมองหน้าหลิงเซียวตัวจริงไม่ค่อยสนิทอยู่บ้าง เธอไม่สามารถเอ่ยปากเรียกพ่อไปชั่วขณะหนึ่ง
หลิงเซียวเหมือนกับเข้าใจกำแพงในใจหลิงหลานอยู่บ้าง เขาไม่ได้ฝืนดึงดัน เพียงแต่ข้ามเรื่องนี้ไปด้วยรอยยิ้ม หลานลั่วเฟิ่งเห็นดังนั้นก็ได้แต่ลอบถอนหายใจ ช่องว่างสิบเจ็ดปีไม่สามารถเปลี่ยนหลิงเซียวกับหลิงหลานให้เป็นพ่อลูกที่สนิทสนมกันได้ทันที (มีของประหลาดแย่งเข้ามาด้วย?)
หลิงหลานเห็นหลิงเซียวกับหลานลั่วเฟิ่งคล้ายกับมีคำพูดนับไม่ถ้วนที่อยากจะพูดออกมาก็รู้ว่าเวลานี้ไม่เหมาะที่จะเป็นก้างขวางคอพวกเขา เธอส่งสัญญาณให้พวกหลิงฉินออกไป รวมถึงเจ้าหน้าที่ฝ่ายเสนาธิการลับของหลิงเซียวซึ่งก็คือพันตรีที่ตามหลิงเซียวเข้ามาในคฤหาสน์ตระกูลหลิง
แน่นอนว่าเมื่อพันตรีคนนั้นจากไป สีหน้าของเขาดูบิดเบี้ยวอย่างน่าประหลาดอยู่บ้าง ท่าทีของหลิงเซียวที่เขาเห็นในตอนนี้ได้ทำลายนายพลหลิงเซียวที่องอาจห้าวหาญในใจทหารทุกคนไปหมดเลย
เมื่อหลิงหลานเห็นหลิงเซียวกับหลานลั่วเฟิ่งอีกครั้งก็เป็นเช้าตรู่ของวันที่สองแล้ว ส่วนพวกเขาทำอะไรในช่วงเวลานี้ แค่เห็นหลานลั่วเฟิ่งทำหน้าขัดเขินดวงตาแฝงไปด้วยความรักร้อนแรง เธอก็รู้ได้บ้างแล้ว
หลิงหลานที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะทานอาหารในเวลานี้กำลังทักทายแขกเพียงหนึ่งเดียวในบ้านที่มีเวลาว่างมานั่งทานอาหาร เจ้าหน้าที่ฝ่ายเสนาธิการลับของหลิงเซียวคนนั้นกำลังทานอาหารเช้าเบ
