มทีฉันสามารถเลื่อนขั้นเป็นพลโทได้ตั้งแต่สิบเจ็ดปีก่อนแล้ว เพียงแต่ตอนนั้นสหพันธรัฐอยากฉวยโอกาสกำจัดจักรวรรดิฮิงูเระ ดังนั้นเลยจงใจปกปิดระดับชั้นของฉัน ให้ฉันนำกองพลที่เจ็ดกำจัดฮิงูเระก่อนที่ประเทศอื่นๆ จะมีปฏิกิริยาตอบสนอง…” หลิงเซียวเล่าความจริงที่ปกปิดไว้ถึงสาเหตุว่าทำไมเขาที่เป็นผู้ควบคุมหุ่นรบขั้นเทวะถึงได้ปรากฏตัวขึ้นในแนวหน้าสุดของสนามรบ
“เพียงแต่ตอนนั้นจู่ๆ จอมพลก็ป่วยหนัก อำนาจที่กุมกองทัพถูกส่งไปหาคนอื่น และก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะการแย่งชิงอำนาจถึงทำให้แผนการกำจัดรั่วไหลออกไปโดยไม่คาดคิด หรือว่าระดับสูงสุดของกองทัพมีไส้ศึกของประเทศศัตรู…สรุปคือ จักรวรรดิฮิงูเระได้รู้ว่าคนที่ดำเนินแผนการกำจัดคือฉัน ดังนั้นถึงได้วางแผนร้ายใส่ฉันชุดหนึ่ง….”
“ถึงแม้ว่าจอมพลจะกุมอำนาจทางทหารใหม่อีกครั้งหลังจากที่หายดีแล้วทันที แต่ว่ามันก็สายไปแล้ว ฉันถูกพาไปยังจุดที่พวกมันวางแผนเอาไว้อย่างชาญฉลาด…” ดวงหน้าของหลิงเซียวเผยความเสียใจออกมา เหตุการณ์พลิกผันที่ไม่คาดคิดทำให้เขาจากภรรยาและลูกไปสิบเจ็ดปีเช่นนี้เอง
หลิงฉินทำหน้าตื่นเต้น เขามองไปที่หลิงหลานรอคอยให้หลิงหลานใจอ่อนลง
“เรื่องราวมีสีสันมากเลยนะครับ…” หลิงหลานจิบชาคำหนึ่ง เอ่ยด้วยความเย็นชาอย่างยิ่งยวดว่า “ผมสนใจช่วงชีวิตสิบเจ็ดปีของคุณในโลกที่ไม่รู้จักมากๆ นั่นเป็นโลกแบบไหนเหรอครับ?” ใครจะไปรู้ว่าหลิงเซียวจะทนความเหงาได้ยากแล้วไปหาผู้หญิงรู้ใจที
