่นั่นมาอยู่เป็นเพื่อนอะไรทำนองนี้หรือเปล่า ไว้เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้วค่อยตัดสินใจว่าจะให้หลานลั่วเฟิ่งมารดาของเธอออกมาหรือไม่
หลิงเซียวได้ยินคำถามของหลิงหลานก็อึ้งไปชั่วขณะ เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มขื่นว่า “นั่นเป็นโลกดึกดำบรรพ์ ไม่มีเทคโนโลยีล้ำยุคของสหพันธรัฐเรา ถึงขนาดที่พูดได้ว่าไม่มียานอวกาศ ไม่มียานบิน และก็ไม่มีหุ่นรบ ตอนที่ฉันลงไปถึงที่นั่น คนพวกนั้นคิดว่าเป็นเทพ…”
“เทพเหรอ?” หลิงหลานเงยหน้ามองไปที่หลิงเซียวทันใด แววตาเย็นเยียบจ้องมองเขาตรงๆ “ผมอยากถามคุณว่า สิบเจ็ดปีมานี้ คุณไม่ได้หาผู้หญิงคนใหม่ที่นั่นใช่ไหม?”
หลิงเซียวได้ยินคำกล่าวก็เอ่ยด้วยความโกรธขึ้งว่า “นี่จะเป็นไปได้ยังไง ฉันมีแม่ของเธอแล้วนะ”
“คุณเคยพูดเหมือนกันนี่ว่าตอนนั้นคุณเองก็ไม่รู้ว่าจะกลับมาได้หรือเปล่า คุณไม่เคยคิดที่จะสร้างครอบครัวอะไรที่นั่นเลยหรือไงครับ?” หลิงหลานเลิกคิ้วถาม มองออกว่าหลิงหลานไม่ได้เชื่อคำพูดประโยคนี้ของหลิงเซียว
“นอกจากแม่ของเธอแล้ว ฉันไม่ต้องการผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น” หลิงเซียวลุกขึ้นมาโดยพลัน กลิ่นอายอ่อนโยนหายไปแล้ว หลิงเซียวตกอยู่ในความเดือดดาลทำให้เขายากจะควบคุมตัวเองและปล่อยกลิ่นอายครอบงำที่ซ่อนไว้ในส่วนลึกออกมา “ฉันไม่ใช่คนจิตใจโลเลแน่นอน”
การซักถามของหลิงหลานทำให้หลิงเซียวรู้สึกโดนสบประมาทอย่างไม่ต้องสงสัย สิบเจ็ดปีมานี้ไม่ใช่ว่าไม่มีผู้หญิงในโลกนั้นมาแสดงความรักต่อเขา แต่ในใจเขาคิดถึ
