งหลานลั่วเฟิ่งรวมไปถึงเด็กในท้องมาตลอด ดังนั้นเขาจึงปฏิเสธการยั่วยวนทุกอย่างโดยเด็ดขาด พยายามคิดจะกลับมาอย่างสุดความสามารถ ในช่วงเวลาสิบเจ็ดปีมานี้เขาพยายามเพื่อเรื่องนี้มาตลอด ถึงขนาดที่จ่ายค่าตอบแทนไปมากมาย
ถึงแม้ว่าหลิงเซียวจะโมโหมาก แต่เขาก็รู้ว่าที่นี่คือตระกูลหลิงเลยไม่ได้ระเบิดพลังออกมาทั้งหมด เขาเพียงแต่พุ่งเป้าปล่อยใส่หลิงหลานเท่านั้น เขารู้สึกว่าเจ้าเด็กเวรคนนี้ควรจะถูกสั่งสอนหนักๆ สักยก กล้าดูถูกความรู้สึกซื่อสัตย์ของเขา ไม่เข้าท่ามากเกินไปแล้วจริงๆ
หลิงหลานแค่นเสียงฮึดฮัด เลือดลมที่หน้าอกปั่นป่วนแทบจะกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง เธอรู้ว่านี่เป็นแรงกดดันที่หลิงเซียวปล่อยออกมาด้วยความโกรธ และก็เป็นผลจากการที่เธอยั่วโทสะเขา แต่ว่าเธอไม่เสียใจเลย พอรู้ว่าหลิงเซียวไม่ได้ทำผิดต่อหลานลั่วเฟิ่ง เธอก็มอบหลานลั่วเฟิ่งให้หลิงเซียวอย่างวางใจได้แล้ว
“หลิงเซียว คุณกล้ามากนะ พอกลับมาก็รังแกพวกเราสองคนแม่ลูกแล้ว?” เสียงกระจ่างใสที่แฝงไปด้วยโทสะดังขึ้นมาจากด้านบน หลิงเซียวได้ยินเสียงที่คุ้นเคยนี้ ในใจพลันรู้สึกยินดี แรงกดดันที่ระเบิดออกมาถูกเก็บขึ้นไปในชั่วพริบตา
“ลั่วเฟิ่ง!” หลิงเซียวเดินขึ้นหน้าไปด้วยความตื่นเต้น ยื่นมือออกไปหมายจะคว้าหลานลั่วเฟิ่งที่กำลังลงมาตามบันได
หลานลั่วเฟิ่งปัดมือหลิงเซียวแรงๆ ไม่สนใจคนตรงหน้าเธอ หากแต่เร่งฝีเท้าวิ่งมาหาหลิงหลาน เอ่ยถามสีหน้าเจ็บปวดใจว่า “หลิงหลาน ล
