ต่เป็นบรรดาพี่น้องในกองพล
ช่วงเวลาสิบเจ็ดปีเพียงพอให้ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงอยู่เพียงแต่ผู้คนเปลี่ยนไป ถึงแม้ว่ายังมีชื่อกองพลที่เจ็ดอยู่ แต่ว่าพวกเพื่อนร่วมรบที่ร่วมเป็นร่วมตายกับเขาในนั้นต่างไม่อยู่แล้ว ดังนั้นอันที่จริงแล้วเขาจะไปกองพลที่เจ็ดหรือไม่ไปก็ได้ทั้งนั้น
อย่างไรก็ตาม หลิงเซียวไม่ได้เปิดเผยความคิดที่แท้จริงของเขา ให้พวกคนในกองทัพคิดว่าทำผิดต่อเขา เขาถึงจะยื่นคำขอที่เกินเลยบางอย่างได้อย่างเด็ดขาด
“เธอยังมีคำขออะไรอีกไหม? ขอเพียงฉันสามารถทำได้ ฉันจะช่วยเธอจัดการแน่นอน” เป็นอย่างที่หลิงเซียวคาดการณ์ไว้จริงๆ จอมพลที่หนึ่งตกหลุมเป็นคนแรก
หลิงเซียวเงียบไปครู่หนึ่ง หลังจากนั้นก็พูดว่า “ผมอยากรู้เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นในสิบเจ็ดปีมานี้ของภรรยาและลูกผม หลานลั่วเฟิ่งกับหลิงหลาน ผมอยากจะชดเชยเวลาสิบเจ็ดปีที่สูญเสียไปนี้ให้กลับคืนมา”
จอมพลมองหลิงเซียวอย่างลึกซึ้งแล้วถอนหายใจเฮือกหนึ่ง เขาให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายเสนาธิการลับข้างกายนำเอกสารที่เตรียมเอาไว้แล้วชุดหนึ่งเข้ามา ความจริงแล้วพอเขารู้ว่าหลิงเซียวยังมีชีวิตอยู่และอยู่ในระหว่างทางกลับมา เขาก็เตรียมข้อมูลชุดนี้เอาไว้เรียบร้อยแล้ว เขาที่เข้าใจหลิงเซียวดีย่อมรู้ว่าหลิงเซียวจะต้องขอข้อมูลชุดนี้กับเขาแน่นอน
เจ้าหน้าที่ฝ่ายเสนาธิการลับส่งข้อมูลมา แววตาของเขาเผยความตื่นเต้นออกมาวูบหนึ่ง เขาตั้งสติแล้วค่อยยื่นมือไปรับ
หลิงเซียวเปิดเอกสารด้วยค
