วามร้อนใจ เขาดูส่วนเล็กๆ น้อยๆ ของตลอดสิบเจ็ดปีที่ผ่านมานี้ของหลานลั่วเฟิ่งคร่าวๆ เนื่องจากหลานลั่วเฟิ่งอยู่ในคฤหาสน์มาตลอด เนื้อหาจึงมีไม่มาก หลิงเซียวอ่านข้อมูลชุดนี้จบอย่างรวดเร็ว
เมื่อหลิงเซียวหยิบข้อมูลที่มีเขียนเกี่ยวกับหลิงหลาน เขาสูดลมหายใจลึกๆ เฮือกหนึ่งก่อนถึงค่อยเปิดข้อมูลของหลิงหลาน สิ่งแรกที่เข้ามาในสายตาก็คือภาพนักเรียนลูกเสือของหลิงหลานตอนอายุสิบสาม ชุดเครื่องแบบลูกเสือสีแดงทำให้ทั่วทั้งร่างเขาดูองอาจมีชีวิตชีวา ดวงหน้าเล็กๆ ของเขาดูเคร่งขรึม มีรูปลักษณ์เหมือนผู้ใหญ่ตัวเล็กๆ ที่ดูสำรวมจริงจัง ท่าทีเหมือนไม่ให้คนเข้าใกล้ทำให้หลิงเซียวรู้สึกว่าน่ารักมากๆ
นี่ก็คือหลิงหลานลูกชายของเขาเหรอ? เขาต้องเป็นการรวมตัวกันของจุดเด่นของเขากับหลานลั่วเฟิ่งอย่างแน่นอน! หลิงเซียวกลายเป็นคุณพ่อกตัญญูยี่สิบสี่ประการที่เทิดทูนลูกมากไปในชั่วพริบตา ไม่ว่ายังไงลูกของเขาก็ดีเลิศและยอดเยี่ยม
เขาพลิกหน้าต่อไปอย่างอารมณ์ดีสุดขีด ด้านในเริ่มอธิบายข้อมูลทุกอย่างตั้งแต่ที่หลิงหลานเกิดมา เมื่อเห็นตระกูลหลิงพยายามแตะต้องสิทธิ์สืบทอดบำเหน็จความชอบของหลิงหลาน แววตาของเขาก็เย็นเยียบลง เดิมทีเขาก็กังวลว่าพวกคนโลภมากในตระกูลจะนำปัญหามาให้หลานลั่วเฟิ่งสองแม่ลูก ไม่นึกเลยว่าความอยากของพวกเขาจะมากมายขนาดนี้ คิดจะแย่งชิงของที่เขาทิ้งไว้ให้ลูกโดยตรง เขาจะต้องให้บทเรียนพวกมันสักหน่อยแล้ว
จากนั้นพอเห็นว่าหลานลั