คดีอย่างยิ่งยวด สามารถมีทุกขลาภภายใต้สถานการณ์แบบนั้นได้
อย่างไรก็ตามหลิงเซียวก็คิดเหมือนกันว่า ความทรงจำของร่างกายจะหายไปตามกาลเวลา ดังนั้นหากหลิงหลานอยากจะเลื่อนขั้นไปสู่ระดับขอบเขตได้อย่างราบรื่นนั้น จำเป็นต้องเลื่อนขั้นก่อนที่ความทรงจำจะหายไปจนหมด ไม่อย่างนั้น เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า ความทรงจำร่างกายก็จะหายไป เช่นนั้นโอกาสนี้ก็จะสูญเสียไปเหมือนกัน เวลานั้นหลิงหลานอยากจะเลื่อนขั้นสู่ระดับเขตแดนอีกก็ต้องทำเหมือนกับคนอื่น หาโอกาสและจังหวะโดยบังเอิญต่อไปเพื่อให้ได้รับความเป็นไปได้ในการตระหนักรู้ฉับพลัน
คำพูดของหลิงเซียวทำให้หลิงหลานตื่นเต้นยินดี ในขณะเดียวกันก็รู้สึกว่าแรงกดดันหนักอึ้งมากเหมือนกัน นี่เป็นโอกาสของเธอจริงๆ แต่เธอจะคว้าโอกาสครั้งนี้ได้หรือเปล่า ก็ยังต้องดูที่ความพยายามของเธอแล้ว
…………..
หนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรีบเร่ง วันนี้หลิงหลานมาที่มิติมรดกของหลิงเซียวอีกครั้ง หลิงเซียวไม่ได้มีท่าทีเหมือนกับก่อนหน้านี้ที่โยนหลิงหลานไปในมิติทดสอบ หรือว่าให้คำชี้แนะเกี่ยวกับจุดอ่อนหรือปัญหาความเคยชินด้านการต่อสู้ของหลิงหลาน เวลานี้เขานั่งอยู่ด้านหลังโต๊ะหนังสือขณะที่กำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
เขาเห็นหลิงหลานมาถึงก็ลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินไปที่ข้างกายหลิงหลานช้าๆ จากนั้นก็กอดเธอเบาๆ “หลิงหลาน ลูกพ่อ หนึ่งเดือนมานี้ ลูกพยายามดีมาก พ่อดีใจมากที่ได้เห็นการเติบโตของลูก”
หลิงหลานถูกหลิงเซียวกอดไว้
