ในอ้อมอก กลิ่นอายอบอุ่นของพ่อปกคลุมทั่วทั้งร่างเธอไว้ ทำให้หลิงหลานลอบสูดลมหายใจเฮือกหนึ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่หลิงเซียวกอดเธอไว้ในอ้อมอก รู้สึกดีจนแทบจะทำให้เธอเคลิบเคลิ้ม
อ้อมกอดอบอุ่นและเต็มไปด้วยความปลอดภัยแบบนี้ช่างห่างไกลกับในความทรงจำของหลิงหลาน มันแทบจะทำให้เธอลืมไปแล้ว…เมื่อได้สัมผัสอีกครั้ง หลิงหลานถึงได้รู้ว่า ความจริงแล้วในใจเธอมีความปรารถนาเช่นนี้มาตลอด เธอปรารถนาที่จะได้รับทุกอย่างนี้…. เธอยังเป็นเด็กผู้หญิงที่มีอารมณ์เปราะบางอยู่นิดหน่อยจริงๆ ด้วย! นี่ไม่ใช่เรื่องดีจริงๆ สถานะของเธอในตอนนี้ไม่อนุญาตให้เธออ่อนแอได้….
แต่ว่า ขอแค่ครั้งนี้ ให้เธอได้ปลดปล่อย ให้เธอกลับไปเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่เสพสุขในอ้อมกอดที่อบอุ่นปลอดภัยของพ่อตามใจชอบ ก็เหมือนกับให้ผู้ชายที่แข็งแกร่งอ่อนโยนตรงหน้ามากำบังเธอจากพายุฝนด้านนอก ส่วนเธอก็ซ่อนตัวอยู่ในอ้อมกอดของพ่อด้วยความสบายใจก็พอ
“เวลาผ่านไปเร็วมาก ดูเหมือนพ่อไม่อยากจากไปเลย…” อ้อมกอดของหลิงเซียวพลันกระชับแน่นขึ้น กลิ่นอายทั่วทั้งร่างที่เดิมทีอ่อนโยนพลันเปลี่ยนเป็นเย็นชาขึ้นมา “แต่ลูกเหยี่ยวต้องออกจากรังไปโบยบินด้วยตัวเอง…”
หลิงเซียวค่อยๆ ผลักหลิงหลานออก “สิ่งที่ควรสอนลูกก็สอนไปหมดแล้ว สุดท้าย…” หลิงเซียวยื่นมือขวาออกมาช้าๆ นิ้วมือแตะที่หน้าผากของหลิงหลานเบาๆ หลิงหลานนิ่งอึ้ง รู้สึกว่ามีความทรงจะไม่คุ้นตาพุ่งเข้าใส่สมองฉับพลัน รวมไปถึงเ
