ีหลงเป็นเรื่องที่ง่ายดายมาก ขอเพียงอีกฝ่ายแข็งแกร่งพอ สามารถต่อสู้กับเขาได้บ่อยๆ ก็ OK แล้ว
ฉีหลงเพิ่งจะกล่าวจบ ร่างของเขาก็กระโดดจากบนต้นไม้ลงมาที่เบื้องหน้าของเซี่ยอี๋ หานจี้จวินเห็นดังนั้นก็ได้ตามไปอย่างไร้คำพูด ฉีหลงเป็นคนที่ตัดสินใจทำอะไรแล้วก็ลงมือทันทีมาตลอด เขาจนปัญญากับเรื่องนี้มาก
“ฉีหลง!” เซี่ยอี๋รู้จักคนที่ครองอันดับหนึ่งของชั้นปีพวกเขามาอย่างยาวนานดี สายตาของเขากวาดมองไปยังหานจี้จวินที่ตามหลังฉีหลงมา แววตาฉายความเข้าใจออกมาแวบหนึ่ง สองคนนี้ตัวติดกันมาตลอด ดังนั้นการที่พวกเขาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าด้วยกันก็เป็นเรื่องธรรมดามาก เพียงแต่ว่าพวกเขาหยุดอยู่ที่นี่และสนใจการต่อสู้ของเขาทำไม? หรือเพราะว่าเขาเป็นพวกเครื่องแบบสีขาว ส่วนอีกฝ่ายเป็นพวกเครื่องแบบสีแดง? เซี่ยอี๋คาดเดาเจตนาที่ฉีหลงกับหานจี้จวินมา
“ถึงแม้ฉันไม่รู้ว่าลูกพี่สังเกตเห็นนายตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ว่านายแข็งแกร่งมากจริงๆ ฉันยินดีเชิญนายเข้าร่วมทีมของพวกเรา” ฉีหลงประเมินเซี่ยอี๋จากบนลงล่างแวบหนึ่งถึงค่อยเอ่ยปาก
“เข้าร่วมทีมพวกนาย?” เซี่ยอี๋สับสน “เพราะอะไร?” จู่ๆ ก็มีคนโผล่ขึ้นมาเอ่ยชวนเข้าทีมของพวกเขา ไม่ว่าใครก็รู้สึกจับต้นชนปลายไม่ถูกและมึนงงอย่างมาก
ฉีหลงกำลังคิดจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทันใดนั้นหานจี้จวินก็รั้งแขนเสื้อเขาไว้ ทำให้เขาหุบปากทันที ฉีหลงเป็นคนขี้เกียจ ในเมื่อหานจี้จวินบอกใบ้ว่าให้เขาออกหน้า ฉีหลงก็รออยู
