่ด้านข้างด้วยความสบายใจ ขี้เกียจสิ้นเปลืองคำพูดโน้มน้าวอีกฝ่าย
หานจี้จวินเดินขึ้นมาข้างหน้า และถามด้วยใบหน้าจริงจังว่า “ไม่ทราบว่าจะให้ฉันเรียกนายว่าอะไรดี?”
“เซี่ยอี๋!” เซี่ยอี๋ถูกสีหน้าเคร่งขรึมจริงจังของหานจี้จวินทำให้รู้สึกอ่อนลง เขาต้านทานคนที่มีสีหน้าแบบนี้ได้ยากที่สุดเลย
“เซี่ยอี๋ ตอนนี้นายเข้าร่วมทีมอื่นแล้วหรือยัง?” ถ้าเกิดเข้าร่วมทีมแล้ว หานจี้จวินก็จะหยุดหัวข้อสนทนานี้ ถึงแม้ว่าพวกเขาจะขาดสมาชิกทีมไปหนึ่งคน แต่พวกเขาไม่มีทางไปแย่งสมาชิกของทีมอื่นเพราะเหตุนี้หรอกนะ พวกเขาคิดว่าการกระทำแบบนี้ไม่มีค่าพอให้พวกเขาไปทำ
“เรื่องนี้ยังไม่มี!” เขาซ่อนความสามารถมาตลอด แน่นอนว่าเขาเองก็ไม่สนใจเข้าร่วมกับพวกทีมที่อ่อนแอด้วย ดังนั้นเขาเลยอยู่ตัวคนเดียวมาตลอด
หานจี้จวินได้ยินคำตอบของเขา สีหน้าที่เคร่งขรึมก็อ่อนโยนลงมา แต่ว่าเขายังคงอธิบายให้เซี่ยอี๋ฟังอย่างจริงจังว่า “เรื่องมันเป็นแบบนี้ ตอนนี้ทีมของเรายังขาดสมาชิกไปหนึ่งคน และพวกเราเตรียมตัวไว้ว่าหลังจากนี้อีกไม่นานเราจะไปทำภารกิจฝ่าด่านโลกเสมือนจริง เตรียมตัวเข้าสู่โลกเสมือนที่แท้จริงเพื่อสัมผัสการต่อสู้ของหุ่นรบล่วงหน้าก่อนหนึ่งก้าว ไม่รู้ว่านายจะสนใจหรือเปล่า?”
เซี่ยอี๋เงยหน้าขึ้นทันใด สายตาจ้องมองหานจี้จวินเพื่อตัดสินว่าคำพูดของอีกฝ่ายเป็นความจริงหรือโกหก
แน่นอนว่าเขาย่อมสนใจเกี่ยวกับการต่อสู้หุ่นรบ ความจริงแล้วสาเหตุที่เขาอยู่คนเ