ึงหนึ่งนาที ทีมของอาจารย์ห้าคนก็ปรากฏตัวขึ้นตรงจุดที่หลิงหลานหายตัวไป
“อยู่ตรงนี้ อุปกรณ์สอดแนมค้นหาร่างของเขาเจอเมื่อหนึ่งนาทีก่อน เขาเข้าไปในป่า หลังจากนั้นก็หายไปจากตรงนี้” เสี่ยวล่ายกล่าวพลางชี้ไปที่ยังทิศทางที่หลิงหลานหายไป
“เอาตำแหน่งแน่ชัดที่เขาซ่อนตัวมาไม่ได้เหรอ?” หัวหน้าทีมมองป่าที่เงียบงันแล้วสอบถามอีกครั้ง
“ไม่มีทางหาออกมาได้หรอก ที่นี่แทบจะไม่มีอุปกรณ์สอดแนมเลย นอกเสียจากจะใช้ระบบดาวเทียมที่ออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักรับผิดชอบ” เสี่ยวล่ายกล่าวด้วยความเสียใจ “ฉันยังไม่สามารถเจาะเข้าไปในออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักของสถาบันศูนย์กลางลูกเสือเพื่อเอาสิทธิการควบคุมของมันมา ระดับของมันไม่ต่ำกว่าออปติคัลคอมพิวเตอร์หลักของทางกองทัพเราเลย”
หัวหน้าทีมพูดว่า “ผ่านไปแค่หนึ่งนาที เขาต้องหนีไปได้ไม่ไกลแน่นอน พวกเราตามไป!” เขากล่าวจบก็เป็นคนแรกที่ทะยานเข้าไปในป่า บรรดาลูกทีมก็ไม่ลังเล พุ่งตามเขาเข้าไปในป่า แค่จัดการเด็กอายุ 13 พวกเขาไม่ต้องหวั่นกลัวว่าจะต้องหลีกเลี่ยงป่าอะไรเลย
ทุกคนเดินทางอย่างรวดเร็วไปได้ช่วงหนึ่ง ทันใดนั้นหัวหน้าทีมก็หยุดฝีเท้าลง หลับตาสัมผัสสภาพแวดล้อมรอบๆ ด้วยความจริงจัง
“กลิ่นอายของฝ่ายตรงข้ามหายไปแล้ว เขาทำได้ยังไง?” สีหน้าของหัวหน้าทีมย่ำแย่มาก ถ้าหากคราวนี้เป้าหมายหลบหนีไปได้ พวกเขากลับไปแล้วก็ยากจะอธิบาย ควรทราบไว้ว่าโอกาสที่จะสามารถกำจัดอีกฝ่ายอย่างไร้สุ้มไร้เสียงน
