ั้นหายากสุดขีด ดังนั้น หัวหน้าจึงออกคำสั่งอย่างเด็ดขาดมาตั้งแต่แรกแล้วว่า เด็กคนนั้นต้องตายในการต่อสู้ประจัญบานครั้งนี้
“หรือว่าพวกเราไล่ตามจนเลยไปแล้ว?” หนึ่งในลูกทีมเอ่ยถาม พวกเขาไม่เชื่อเด็ดขาดว่าเด็กอายุ 13 ที่ยังไม่โตเต็มที่จะมีความเร็วในการเดินทางเหนือกว่าพวกเขา
“เป็นไปไม่ได้แน่นอน!” หัวหน้าทีมแค่นเสียงเย็นกล่าว เขาสัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวที่พวกเขาเข้ามาเมื่อสักครู่นี้ ความเป็นไปได้แบบนี้ไม่มีทางเกิดขึ้นเป็นอันขาด
อย่างไรก็ตาม เขาเองก็เชื่อเหมือนกันว่าด้วยความเร็วของพวกเขาไม่มีทางไล่ตามอีกฝ่ายไม่ทัน ความเป็นไปได้มากสุดคือ ฝ่ายตรงข้ามมีวิธีการอำพรางตัวที่น่าอัศจรรย์ ซ่อนตัวอยู่ด้านข้างทำให้เขาจับสังเกตไม่ได้
“เขาน่าจะอยู่ใกล้ๆ นี้! พวกเราแยกย้ายกันค้นหา ต้องหาอย่างจริงจัง อย่าพลาดพื้นที่น่าสงสัยใดๆ ทั้งสิ้น” หัวหน้าทีมตัดสินใจทันที “แล้วก็อย่าลืมว่าพวกเรามาทำอะไร…”
หัวหน้าทีมกวาดสายตาเย็นเยียบไปที่ลูกทีมรอบหนึ่ง “ฆ่าเขา อย่าใจอ่อน! นั่นคือภารกิจของเรา!”
“ครับ หัวหน้า!” สี่คนรับคำสั่ง บางคนที่เดิมทีมีสีหน้าผ่อนคลายพลันเก็บงำอารมณ์ พวกเขาเลือกไปยังทิศทางต่างๆ ของตัวเอง และทำการค้นหาช้าๆ
…..
“อย่างที่คิดไว้เลย พวกเขามาฆ่าเราจริงๆ ด้วย…” เสี่ยวซื่อรับผิดชอบหน้าที่แสดงภาพการเคลื่อนไหวของคนทั้งห้าในห้วงสมองของหลิงหลานออกมาทีละคน
“ไอ้หยา ตำแหน่งที่หมอนั่นเดินทำไมถึงตรงเผงขนาดนี้? ใก
