ล้จะหาเราเจอแล้ว!” เสี่ยวซื่อที่อยู่ในห้วงสติสะดุ้งขึ้นมาด้วยความตกใจ
“อย่ารีบร้อน!” หลิงหลานปลอบเสี่ยวซื่อ เธอจ้องมองอาจารย์คนหนึ่งที่อยู่ใกล้กับเธอมาก ถือว่าเป็นอาจารย์ไปก่อนชั่วคราวละกัน…เธอต้องหาโอกาสสังหารให้ได้ในการโจมตีเดียว
เมื่อคนเหล่านี้เข้ามาใกล้ หลิงหลานก็รู้ว่าเธอได้เผชิญหน้าวิกฤติใหญ่ครั้งที่สองในชีวิต นับตั้งแต่เหตุการณ์ลอบสังการตอนอายุหกขวบในครั้งนั้น ห้าคนนี้ต่างเป็นยอดฝีมือด้านการต่อสู้ที่อยู่ในช่วงปลายของระดับพลังปราณ โดยเฉพาะหัวหน้าทีมคนนั้นไปถึงระดับสูงสุดของพลังปราณได้อย่างสมบูรณ์แบบเหมือนกับเธอแล้ว รอคอยแค่ช่วงเวลาจุดเปลี่ยนเท่านั้น หลังจากที่ตระหนักรู้แล้วก็จะเข้าสู่ขอบเขตใหม่ได้
ฝ่ายตรงข้ามเข้าใกล้จุดที่เธอซ่อนตัวอยู่มากขึ้นเรื่อยๆ ทว่าหัวใจของหลิงหลานกลับยิ่งสงบลง การเต้นของหัวใจเธอเปลี่ยนเป็นช้าลงสุดขีด ราวกับว่าตกอยู่ในสภาพจำศีล เธอหมอบนิ่งอยู่ตรงนั้น
หนึ่งก้าว สองก้าว สามก้าว…อีกฝ่ายเดินมาถึงตรงหน้าเธอแล้ว ถึงขนาดที่รองเท้าบนเท้าเขาแทบจะเหยียบนิ้วมือของเธอ ทว่าต่อให้เป็นเช่นนี้ หัวใจของหลิงหลานยังคงกระจ่างราวกับน้ำแข็ง ถึงฟ้าถล่มลงมา เธอก็ไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิดเดียว
เมื่ออีกฝ่ายคิดจะเข้ามาใกล้อีกก้าว ทันใดนั้นพุ่มหญ้าด้านข้างที่อยู่ห่างออกไปหนึ่งเมตรก็ขยับเล็กน้อย คนผู้นั้นหันตัวไปในชั่วพริบตา ทำหน้าระมัดระวังเตรียมตัวเข้าไปตรวจสอบพื้นที่ตรงนั้น เวลานี
