ยู่
“นายมาแล้ว!” จางจิงอันสัมผัสได้ว่าตัวเองถูกจ้องมองอีกครั้งก็เอ่ยปากพูดขึ้น เขาคิดจะหลอกฝ่ายตรงข้าม
ส่วนหลัวฉยงก็มองไปรอบๆ ด้วยใบหน้าตึงเครียดท่ามกลางเสียงพูดของจางจิงอัน ให้ตายสิ เขาสัมผัสไม่ได้เลยว่ามีคนเข้ามาใกล้ หรือว่าฝ่ายตรงข้ามจะเป็นเหมือนกับเซี่ยอี๋ มีความสามารถด้านการซ่อนตัวโดยเฉพาะ? เขาไม่เชื่อว่าความสามารถของนักเรียนปีเจ็ดจะสูงกว่าเขามากนัก
“สมกับเป็นอันดับหนึ่งของปีสิบจริงๆ!” เสียงเย็นชาดังขึ้นราวกับว่ามันดังขึ้นข้างหูของพวกเขา และก็คล้ายกับอยู่ห่างไกลสุดขีด จางจิงอันคิดจะอาศัยเสียงนี้หาตำแหน่งของอีกฝ่าย แต่ก็ไม่สามารถทำได้ ทว่าเสียงนี้กลับดังคลุมเครืออยู่ข้างกาย
“อึก…” หลัวฉยงส่งเสียงอึดอัดราวกับถูกบีบอยู่ในลำคอ จางจิงอันกระโจนเข้าใส่ตรงตำแหน่งของหลัวฉยงโดยไม่คิดเลยสักนิดเดียว แต่ก็เห็นว่าตรงนั้นว่างเปล่าไม่มีใครสักคน
จางจิงอันยืนอยู่ที่นั่น หน้าผากหลั่งเหงื่อเย็นๆ ออกมา ฝ่ายตรงข้ามลงมือแล้ว เขาสูญเสียลูกทีมหนึ่งคนไปชั่วพริบตา แต่กลับคว้าเงาของอีกฝ่ายไม่ได้เลย ถึงขนาดที่ไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายเป็นใครมาจากไหน ปีเจ็ดมีปีศาจระดับนี้ปรากฏตัวออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่? หรือว่าอาจารย์นิสัยเลวร้ายสักคนกำลังล้อเล่นกับเขาอยู่?
เวลานี้หลิงหลานปรากฏตัวขึ้นตรงตำแหน่งที่เดิมทีวางสือฉือไว้ เธอวางหลัวฉยงลงตรงนั้นเช่นเดียวกันก่อนจะกดปุ่มยอมแพ้ขอความช่วยเหลือ หลังจากนั้นก็หายตัวไปอีกครั้ง
