่นึกเลยว่า พวกเราก็มีวันที่ได้รับของขวัญจากโฮสต์ด้วย…” หมายเลขสี่กล่าวพลางถอนหายใจ คำพูดของเธอทำให้ทุกคนเงียบไป เพราะกฎได้กำหนดไว้ว่า พวกเขาจำเป็นต้องตอบแทนโฮสต์ อย่างไรก็ตาม การตอบแทนในตอนนี้ยากลำบากอยู่บ้าง เนื่องจากที่นี่ไม่ใช่ระบบดาวแมนโดรา ไม่มีเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องที่ทำให้พวกเขาสร้างร่างจริงขึ้นมา…
“เรื่องนี้ค่อยว่ากันทีหลัง มันจะต้องมีโอกาสอยู่แล้ว” หมายเลขหนึ่งยุติเรื่องนี้ไว้ชั่วคราว รอคอยโอกาสในอนาคต และเพราะสาเหตุนี้เอง มีอยู่ช่วงเวลาหนึ่งในอนาคตที่สิ่งมีชีวิตทางปัญญาหมายเลขหก หมายเลขเจ็ดและหมายเลขแปดสามคนได้โอกาสก็พยายามพัฒนาเทคโนโลยีของโลกใบนี้เพื่อให้พวกเขาสร้างร่างจริงขึ้นมาได้ในเร็ววัน
อาจารย์หมายเลขหนึ่งครุ่นคิดแล้วก็กล่าวกับหมายเลขสองว่า “หมายเลขสอง ถึงเวลาที่นายออกโรงแล้ว”
“ครับ หมายเลขหนึ่ง!” หมายเลขสองเอ่ยเสียงทะมึน คราวนี้เขาเปลี่ยนเส้นเสียงในการพูดอีกครั้ง บวกกับใช้เงาดำพูดทำให้ฉากในตอนนี้ดูอึมครึม
ความรู้สึกเหมือนมารร้ายแบบนี้ทำให้อาจารย์คนอื่นๆ ไม่พอใจอยู่บ้าง ทยอยกันประท้วงให้หมายเลขสองเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์อีกครั้ง เพื่อไม่ให้ขู่ขวัญหลานน้อยที่น่ารักของพวกเขา
การประท้วงของพวกเขากลับนำมาซึ่งเสียงหัวเราะเย็นยะเยือกน่ากลัวของหมายเลขสองเท่านั้น ทุกหนทุกแห่งต่างถูกยึดครองโดยเสียงหัวเราะที่ทำให้คนขนลุกขนพองแบบนี้ หลังจากนั้นทั่วทั้งมิติเปลี่ยนเป็นดำทะมึน สายลมน่
