ากลัวพัดมาทั่วทุกด้าน กลิ่นไอปีศาจตลบอบอวล ไฟปีศาจไร้ที่มาที่ไปส่องแสงกระพริบล่องลอยอยู่ที่ไกลๆ…ราวกับว่าพวกเขามาถึงยมโลกในชั่วพริบตา
นอกจากหมายเลขหนึ่งที่ยังคงมีสีหน้าไร้ความรู้สึก ไม่ขยับเขยื้อนดุจขุนเขาแล้ว คนอื่นๆ หรือแม้กระทั่งหมายเลขห้าที่โรคจิตสุดขีดต่างคงรอยยิ้มของพวกเขาไว้ไม่ได้แล้ว เวลานี้เองหมายเลขสองก็เอ่ยปากเสียงเรียบๆ ว่า “ในเมื่อหลิงหลานสามารถทนการทารุณของหมายเลขห้ามาได้ คิดๆ ดูแล้วเธอก็ไม่มีทางกลัวฉัน…..ฉัน….ฉัน….” เสียงสะท้อนดังก้องในมิติแห่งนี้อย่างไร้ที่สิ้นสุด….
เมื่อคำพูดนี้ออกมา หมายเลขห้ากลายเป็นจุดระบายความโกรธเกรี้ยวอันน่ากลัวของทุกคนทันที พวกเขาทยอยกันจ้องหมายเลขห้าด้วยความขุ่นเคือง อยากให้เขาจัดการหมายเลขสองที่แสร้งทำตัวเป็นผีสาง…โดยเฉพาะหมายเลขเก้าที่แค่นเสียงเย็นออกมาทีหนึ่ง สีหน้าดูเดือดดาลไม่พอใจอย่างยิ่ง ถ้าไม่ใช่เพราะหมายเลขหนึ่งกดดันอยู่ เธอจะต้องท้าประลองกับหมายเลขห้าแน่นอน ควรทราบไว้ว่าก่อนหน้านี้นานมาแล้ว เธอก็อยากจะอัดหมายเลขห้าหนักๆ สักยกเพื่อปลดปล่อยความแค้นให้หลานน้อยที่น่ารักของพวกเธอ
หมายเลขห้าเผชิญหน้ากับความโกรธของทุกคนก็ได้แต่ยิ้มฝืนๆ เท่านั้น สำหรับหมายเลขสองแล้ว ต่อให้เขาโรคจิตอีกแค่ไหนก็ไม่กล้าทำเกินเลย หมอนี่เชี่ยวชาญด้านการควบคุมพลังจิตอย่างมาก เก่งกาจเรื่องการซ่อนตัวเอง ถ้าเกิดยั่วโมโหเขาขึ้นมา ถ้าไม่ระวังย่อมต้องถูกเขาทารุณอย่างโ
