มองของหลานลั่วเฟิ่ง หลิงหลานก็ไม่สบายใจเล็กน้อย ได้แต่พยักหน้ารับปากเท่านั้น
เมื่อหลานลั่วเฟิ่งได้รับคำตอบที่เธอต้องการก็กลับมาสดใสโดยพลัน เธอเรียกแม่บ้านหลิงหนานอีเสียงดังด้วยความตื่นเต้นให้เข้ามาจัดเตรียมเมนูอาหารค่ำ หลิงหลานเห็นมารดามีชีวิตชีวาแบบนี้ก็รู้สึกจนใจและก็มีความสุขเช่นกัน ต่อให้มีปัญหายุ่งยากเพราะเรื่องนี้เล็กน้อย แต่เธอก็คิดว่าสามารถอดทนไหว หลิงหลานพลันนึกขึ้นมาว่า พ่อของเธอจะพ่ายแพ้ภายใต้ความรู้สึกแบบนี้เหมือนกันหรือเปล่า?
คิดๆ แล้วก็มีความเป็นไปได้จริงๆ เพราะเห็นได้ชัดว่าหลานลั่วเฟิ่งใช้สีหน้าท่าทางเมื่อสักครู่นี้ได้เชี่ยวชาญมาก ไม่ได้ใช้เป็นครั้งแรกแน่นอน และคนที่สามารถทำให้หลานลั่วเฟิ่งมีประสบการณ์ได้แบบนี้ นอกจากหลิงเซียวพ่อของเธอแล้ว ก็แทบเป็นไปไม่ได้เลยว่าจะมีคนอื่นๆ
พอหลิงหนานอีได้ยินว่าคุณชายหลานเชิญเพื่อนร่วมชั้นมาทานอาหารก็ตื่นเต้นตาม เธอรีบเข้าร่วมการพูดคุยปรึกษากันทันที เพราะว่านี่เป็นครั้งแรกที่หลิงหลานเชิญเพื่อนมาเป็นแขกที่บ้าน…ถึงแม้ว่าที่นี่จะเป็นเพียงที่พักชั่วคราวในสถาบัน แต่มันก็เป็นบ้านชั่วคราวของพวกเขาไม่ใช่เหรอ?
ในตอนที่เห็นผู้หญิงสองคนปรึกษากันเสียงดังอยู่หน้าโต๊ะทานอาหารด้วยความเคร่งเครียดจนถึงขนาดวิเคราะห์ถกเถียงเรื่องเมนูอาหารซ้ำไปซ้ำมา หลิงหลานก็รู้แล้วว่าเธอเป็นส่วนเกิน ได้แต่จำใจออกจากห้องอาหารไป แล้วก็ล็อกอินเข้าไปในอินเตอร์เน็ตเสมือนจร
