แทบจะเฉียดเขตสัตว์อสูรระดับ F ถ้าเกิดเจอสัตว์อสูรระดับ F สักตัวเข้าละก็ สิ่งที่รอพวกเราอยู่ก็คือ ถูกกำจัดจนสิ้นซาก” หานจี้จวินเอ่ยเตือน
“แม่งเอ๊ย อยู่ที่นี่ก็ไม่ช่วยอะไรเหมือนกัน ไม่สู้ลองดูกันสักตั้ง” เยี่ยซวี่เอ่ยด้วยความกลัดกลุ้มใจอยู่บ้าง
“ถูกต้อง!” คนอื่นๆ ทยอยกันตอบรับ พวกเขาเป็นนักเรียนอัจฉริยะของสถาบันศูนย์กลางลูกเสือนะ เป็นบุตรที่รักของสวรรค์ ได้รับการอบรมสั่งสอนตั้งแต่เด็กว่าเมื่อเผชิญหน้ากับความยากลำบากก็สร้างโอกาสขึ้นมา พวกเขาไม่ใช่คนที่นั่งงอมืองอเท้ารอความตายหรอกนะ
ความเห็นของทั้งสองกลุ่มได้รับการเห็นชอบร่วมกัน ลั่วล่างกับหลินจงชิงยังช่วยพวกเยี่ยซวี่ ฉินอวี่แบกกระเป๋าเป้ ทำให้พวกเขาดูแลเฉินอวี่ได้ดียิ่งขึ้น การร่วมมือกันเช่นนี้ทำให้ทั้งสองกลุ่มรุดหน้าได้รวดเร็วขึ้นเล็กน้อย
ในตอนนี้เอง จู่ๆ ฉีหลงก็ส่งสัญญาณให้ทุกคนหยุดลงท่ามกลางสายตาระแวงสงสัยของอู่จย่ง ฉีหลงรับสายอุปกรณ์สื่อสารของตัวเองด้วยใบหน้าที่ดูตื่นเต้น “ลูกพี่ นายติดต่อพวกเราได้ยังไง?”
หลังจากที่เริ่มต้นสงครามได้ไม่นาน อุปกรณ์สื่อสารก็สูญเสียความสามารถในการติดต่อไป พวกฉีหลงรู้ดีว่า นี่เป็นเพราะการสู้รบกัน หอบังคับการของค่ายทหารกลัวว่าจะถูกฝ่ายศัตรูเจาะสัญญาณเข้ามาได้ก็เลยตัดสัญญาณดาวเทียมทิ้ง แต่นึกไม่ถึงเลยว่าหลิงหลานยังสามารถติดต่อพวกเขาได้ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ นี่มันโคตรเจ๋งจริงๆ!
ดังนั้น ภาพลักษณ์ของลูกพี่ห