ายมากเกินไปจริงๆ พวกเขาต้องมีหุ่นรบสักตัวถึงจะมีโอกาสสู้กับศัตรูได้ เสี่ยวซื่อหาอยู่นาน จากนั้นเขาก็พบหุ่นรบที่ร่วงลงมาตั้งแต่ตอนแรกซึ่งดูแล้วมันค่อนข้างจะอยู่ในสภาพสมบูรณ์ เหมือนกับยังมีความหวังว่าสามารถใช้การได้
“รอเดี๋ยวก่อน ให้หุ่นรบสองตัวที่อยู่ด้านบนจากไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน” หลิงหลานโคจรเคล็ดวิชาลมปราณบำรุงร่างกายเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บของตัวเองอย่างลับๆ ไปพลาง เอ่ยปลอบโยนเสี่ยวซื่อไปพลาง
รอบๆ บริเวณหุ่นรบสองตัวที่ตกลงมาบนพื้นนั้นถูกทำลายจนราบเป็นหน้ากลองไปนานแล้ว ไม่มีของพรางตัวเลยแม้แต่น้อย ถ้าหากเธอออกไปแบบนี้ จะต้องถูกหุ่นรบสองตัวที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดบนฟ้าพบเข้าแน่นอน หลิงหลานย่อมไม่อยากให้ตัวเองถูกปืนใหญ่ยิงโดยไม่ทันตั้งตัวจนสุดท้ายก็บ๊ายบายโลกนี้ไป ไม่เหลือร่องรอยเลยสักนิดเดียวเหมือนกับผู้ควบคุมหุ่นรบของสหพันธรัฐคนนั้น
เสี่ยวซื่อรู้ว่าสิ่งที่หลิงหลานพูดมานั้นถูกต้อง ก็เงียบเสียงไม่พูดต่อแล้ว อย่างไรก็ตาม ในใจเขาเกิดความคิดเรื่องอยากมีหุ่นรบสักตัวขึ้นอีกครั้ง เช่นนั้นเขาก็สามารถควบคุมออปติคัลคอมพิวเตอร์ของหุ่นรบมาช่วยเหลือลูกพี่ของเขาได้
อาการบาดเจ็บภายในของหลิงหลานไม่นับว่าสาหัสมาก แต่ถ้าไม่รักษาให้ดีก็จะส่งผลร้ายตามมาได้บ้าง โดยเฉพาะเมื่ออยู่ในสถานที่อันตรายแบบนี้ การได้รับบาดเจ็บหมายความว่าพลังรบลดลง ดังนั้นเรื่องเร่งด่วนที่ต้องจัดการทันทีก็คือ ต้องรักษาอาการบาดเจ็
