ทั้งสองคนทำความเคารพซึ่งกันและกันแล้วการต่อสู้ก็เริ่มต้นขึ้น หลังจากที่ต่อสู้กันไปมาหลายกระบวนท่า เสียงของลูกเรือที่เดิมทียังคงโห่ร้องดังเกรียวกราวก็เริ่มเบาลง สุดท้ายสายตาของพวกเขาก็ถูกการต่อสู้ในสนามของทั้งสองคนดึงดูดไป
“ไอ้เด็กนั่นเรียนการต่อสู้พื้นฐานมาไม่เลวเลย พื้นฐานแน่นมาก”
“ต่อสู้ได้เยือกเย็น รอบคอบมากเหมือนกันนะ ไม่ได้ใช้ไอ้ที่เรียกว่าท่าไม้ตายลับมาทำลายความสมบูรณ์ของทักษะการต่อสู้พื้นฐานเลย อาฉวนหาช่องโหว่ของอีกฝ่ายไม่เจอเลย”
“การโจมตีของอาฉวนถูกอีกฝ่ายจัดการได้แล้ว” การโจมตีและการป้องกันของทักษะการต่อสู้พื้นฐานสมดุลมาก นอกเสียจากคนที่มามีระดับขอบเขตการต่อสู้เหนือกว่าหลินจงชิงแล้ว ไม่อย่างนั้นก็จะทำลายทักษะกายภาพพื้นฐานที่ฝึกฝนมาอย่างแน่นปึกนี้ได้ยากมาก
…..
“นักเรียนของนาย การโจมตีกลับครั้งนี้สมบูรณ์แบบมาก เหอะ คราวนี้ไอ้เด็กเวรพวกนี้ต้องเก็บหางนกยูงหยิ่งยโสของพวกมันได้แล้ว” ภายในห้องกัปตัน เหล่าเหลียนจ้องมองหน้าจอขนาดใหญ่ พอเห็นลูกเรือใต้บังคับบัญชาของเขาแสดงผลงานได้ไม่ค่อยดีนักก็โมโหสุดขีด
เหล่าเหลียนย่อมดูการสื่อสารระหว่างหลิงหลานกับอู่จย่งออก และก็พอใจจิตวิญญาณต่อสู้ที่ไม่ยอมแพ้ของพวกเขามาก อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นหลิงหลานให้หลินจงชิงออกไปต่อสู้ และรู้จากในคำแนะนำของเฉิงหย่วนหังว่า ความสามารถของหลินจงชิงไม่ได้อยู่ในอันดับต้นๆ ของห้องเอ เขาก็เริ่มสงสัยว่าเจ้าเด็กนี่ม
