ั่นใจในตัวเองอย่างไม่ลืมหูลืมตาไปบ้างหรือเปล่า
ถึงแม้ว่าอาฉวนคนนั้นจะเป็น JMC บนยานเขา ทักษะการต่อสู้อยู่ด้านล่างสุดในหมู่ลูกเรือทั้งหมด แต่ว่าลูกเรือของเขาไม่ใช่ลูกเรือธรรมดานะ! พวกเขาแต่ละคนต่างเคยผ่านการเจิมในสงครามที่ไร้เมตตามาแล้ว เป็นนักรบโหดเหี้ยมที่คลานออกมาจากภูเขาซากศพทะเลเลือด….
เหล่าเหลียนเชื่อว่า ต่อให้เป็นอาฉวนที่อ่อนแอที่สุดในหมู่พวกเขาตรงนี้ก็เป็นคู่ต่อสู้ที่ไม่อาจเอาชนะได้สำหรับนักเรียนห้องเอของสถาบันลูกเสือเหล่านี้ เพียงแต่ไม่นึกเลยว่าเขาถูกความจริงที่เห็นเบื้องหน้าตบหน้าเขาแรงๆ….
เฉิงหย่วนหังที่นั่งอยู่ด้านข้างแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นใบหน้าของเหล่าเหลียนที่เหมือนจานสี เขาจิบชาในมือด้วยความสงบนิ่งมาก ไม่ส่งเสียงออกมา อย่างไรก็ตาม มุมปากเผยรอยยิ้มบางๆ บ่งบอกว่าตอนนี้เขาอารมณ์ดียิ่ง
…..
“หลินจงชิง สู้ๆ!” “หลินจงชิง สู้เค้านะ!”
พวกเด็กนักเรียนห้องเอของสถาบันลูกเสือตื่นเต้นขึ้นมา และทยอยกันให้กำลังใจเพื่อนร่วมชั้นของตน แม้กระทั่งหลี่อิงเจี๋ยที่ไม่ถูกกับหลินจงชิงมาตลอดก็ยังทำหน้าเคร่งขรึมกับสถานการณ์นี้ หวังว่าหลินจงชิงจะแสดงผลงานออกมาได้ยอดเยี่ยม กู้หน้าของห้องเอพวกเขากลับได้บ้าง
ในเวลานี้เอง อาฉวนที่โจมตีไม่เข้าอยู่นานก็คล้ายกับกระวนกระวายใจอยู่บ้าง ทักษะการต่อสู้ที่เดิมทียังนับว่าอยู่ในมาตรฐานก็ปรากฏช่องโหว่เล็กๆ ออกมา….
โอกาสหรือว่ากับดัก? หลินจงชิงใจกระตุก เวลานี้ข้า
