นลูกเรือที่ผอมกะหร่องแล้วเอ่ยอย่างขบขันว่า “อาฉวน อีกเดี๋ยวก็ให้นายเจอกับคนที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขาละกัน”
“ฉัน? ฉันเป็น JMC นะ ไม่เก่งเรื่องต่อสู้สักหน่อย” อาฉวนขยุ้มศีรษะด้วยความกระอักกระอ่วน ทุกคนต่างรู้ว่า JMC คือลูกเรือที่มีพลังรบด้อยที่สุดในยานอวกาศ
“ก็เพราะแบบนี้ไง นายถึงเหมาะสม อย่างน้อยที่สุดเราก็ให้เขาต้านทานได้สักห้าสิบกว่ากระบวนท่า กู้หน้าขึ้นมาได้บ้าง” ลูกเรือพวกนี้ต่างก็เป็นลูกเรือเก่าที่ไม่เกรงกลัวสิ่งใด คำพูดจาย่อมไม่ค่อยน่าฟังอยู่แล้ว นักเรียนลูกเสือที่อยู่ตรงนี้ต่างโกรธจนควันออกหูทันที
หลิงหลานที่กำลังชมดูเรื่องราวทั้งหมดพลันได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นที่ข้างหูว่า “จนถึงตอนนี้นายยังอดทนไหวอีกเหรอ?”
ที่แท้อู่จย่งก็พาพวกเยี่ยซวี่มาถึงแล้ว และบังเอิญได้ยินคำพูดพวกนี้พอดี หน้าผากเขามีเส้นเลือดปูดโปน ความโกรธเกรี้ยวลุกโชนขึ้นมาในแววตา ดูท่าเขาจะโมโหไม่น้อยแล้ว
“นายขึ้นไปลองดูได้นะ” หลิงหลานแนะนำ เธอไม่ได้หุนหันพลันแล่นขนาดนั้น โดนคนพูดใส่ไม่กี่ประโยคก็อดทนไม่ไหวแล้ว เส้นผมก็ไม่ได้หลุดร่วงลงมากมายเพราะเรื่องนี้เสียหน่อย
อู่จย่งกล่าวอย่างขุ่นเคืองว่า “นายคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเราไม่ใช่เหรอไง?” ขนาดนี้ก็ยังอดทนไหว? เขาไม่มีหัวใจของผู้แข็งแกร่งเลยหรือไง? อู่จย่งคิดแล้วก็ไม่เข้าใจ
“ขนาดไม่ใช่คนที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังเอาชนะพวกเขาได้ แบบนี้ไม่น่าตื่นเต้นมากกว่าเหรอ?” หลิ
